I K 647/51

WyrokIzba Cywilna1952-10-01

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy pracownicy służby ruchu, odpowiedzialni za odcinek drogowy, mogą być uznani za winnych zaniedbań, jeśli zgłaszali problemy swoim przełożonym, ale nie otrzymali niezbędnych materiałów i narzędzi do ich usunięcia, a mimo to nie podjęli wszelkich starań, by zmienić katastrofalną sytuację?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy uznał zarzuty rewizji oskarżonych za zasadne. Sąd pierwszej instancji nie rozważył obrony oskarżonych, którzy twierdzili, że zgłaszali katastrofalny stan odcinka drogowego i domagali się niezbędnych materiałów i narzędzi. Należy zbadać, czy oskarżeni mieli możliwość poprawienia stanu rzeczy mimo nieotrzymania zapotrzebowań oraz czy mieli konkretną możliwość naprawienia sytuacji, biorąc pod uwagę bierny stosunek władz nadzorczych.

Stan faktyczny

Oskarżeni, pracownicy służby ruchu, zostali uznani za winnych zaniedbań prowadzących do katastrofy. Ich obrona opierała się na twierdzeniu, że zgłaszali przełożonym katastrofalny stan odcinka drogowego i domagali się niezbędnych materiałów i narzędzi. Sąd pierwszej instancji nie zbadał tej kwestii wystarczająco.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone orzeczenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.

Pełny tekst orzeczenia

Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Zarzuty rewizji oskarżonych są zasadne. Sąd pierwszej instancji, ustalając przyczyny katastrofy i zasadniczą odpowiedzialność oskarżonych, nie rozważył obrony oskarżonych, iż zawiadamiali oni swe władze przełożone o katastrofalnym stanie odcinka drogowego i domagali się, a to oskarżony P. od oskarżonego K., a oskarżony K. od swej władzy przełożonej, nadesłania odpowiednich i potrzebnych materiałów i narzędzi. W świetle tych twierdzeń, które należy zbadać, należy również ustalić, czy oskarżeni mieli możność poprawienia istniejącego stanu rzeczy na odcinku drogowym mimo nieotrzymania zapotrzebowanych materiałów i narzędzi. Oskarżeni, jako pracownicy służby ruchu odpowiedzialni za odcinek drogowy, powinni byli dołożyć wszelkich starań, by zmienić katastrofalną sytuację na odcinku, a nie ograniczać się jedynie do papierowych i biurokratycznych meldunków i zapotrzebowań materiałów i narzędzi. Dlateż też zbadać należy, czy mieli oni w ogóle konkretną możliwość naprawienia sytuacji, przy rozważeniu stwierdzonego w sprawie biernego stosunku władz nadzorczych do potrzeb utrzymania toru w należytym stanie.

Powiązane orzeczenia

I K 420/51 1951-11-22Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny, uniewinniając oskarżonych od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w sytuacji, gdy opinie biegłych i zeznania świadków wskazyw…
I KK 76/19 2020-11-26Czy sąd odwoławczy prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy dotyczące odpowiedzialności karnej za spowodowanie wypadku komunikacyjnego, w szczególności w kontekście oceny zamiaru sprawcy?
IV KK 46/22 2022-05-10Czy Sąd Okręgowy, uniewinniając oskarżonego od zarzutu naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, prawidłowo ocenił materiał dowodowy i uzasadnił swoje rozstrzygnięcie, czy też dopuścił się rażącej obrazy przepisó…
V KK 110/12 2012-11-20Czy wykładnia przepisów prawa o ruchu drogowym oraz ocena, czy zachowanie oskarżonego narusza te przepisy, należy do biegłych, a nie do sądu?
IV KK 141/13 2013-06-14Czy sąd właściwy prawidłowo ustalił status drogi i uprawnienia do umieszczenia znaków drogowych, a w konsekwencji, czy doszło do przedawnienia karalności wykroczenia?

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026.