I PR 195/64

PostanowienieIzba Cywilna1964-02-09

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy instytut naukowo-badawczy, będący jednostką budżetową i posiadający osobowość prawną, może korzystać ze zwolnienia od opłat sądowych przysługującego Skarbowi Państwa, mimo braku szczególnego przepisu prawa?
Ratio decidendi
Instytut naukowo-badawczy, który posiada osobowość prawną, nie może korzystać ze zwolnienia od opłat sądowych przysługującego Skarbowi Państwa, jeśli nie istnieje szczególny przepis prawa stanowiący inaczej. W przypadku braku takiego przepisu, instytut jest zobowiązany do uiszczenia opłaty sądowej od rewizji. Niespełnienie tego obowiązku, pomimo wezwania, skutkuje odrzuceniem rewizji na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego i przepisów o kosztach sądowych.
Stan faktyczny
Pozwany Instytut Wzornictwa Przemysłowego, będący jednostką budżetową z osobowością prawną, złożył rewizję od wyroku Sądu Wojewódzkiego. Instytut został wezwany do opłacenia rewizji pod rygorem jej odrzucenia. Pomimo otrzymania wezwania, pozwany nie uiścił należnej opłaty sądowej. W związku z tym, Sąd Najwyższy odrzucił rewizję.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił rewizję pozwanego Instytutu Wzornictwa Przemysłowego.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Tyszka (sprawozdawca). Sędziowie: S. Graban, J. Knap.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Czesława G. przeciwko Instytutowi Wzornictwa Przemysłowego w W. o odszkodowanie, na skutek rewizji pozwanego od wyroku Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 1963 r.,rewizję odrzucił.Uzasadnienie faktyczneZgodnie z art. 6 ustawy z dnia 17.II.1961 r. o instytutach naukowo-badawczych (Dz. U. Nr 12, poz. 60) pozwany Instytut ma osobowość prawną, jest więc odrębnym od Skarbu Państwa podmiotem prawa i obowiązków. W tej sytuacji pozwany, jakkolwiek jest jednostką budżetową, mógłby korzystać z przysługującego Skarbowi Państwa przywileju zwolnienia od opłat sądowych (art. 4 p.o.k.s.) tylko z mocy szczególnego przepisu prawa, takiego zaś przepisu nie ma. Pozwany obowiązany był zatem uiścić opłatę sądową od rewizji.Z akt sprawy wynika, że pozwany został wezwany do opłacenia rewizji pod rygorem przewidzianym w art. 137 k.p.c. Wezwanie to otrzymał w dniu 16.III.1964 r. i rewizji nie opłacił.W tych warunkach rewizja z mocy art. 376 k.p.c. i art. 16 ust. 2 p.o.k.s. podlegała odrzuceniu.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 6art. 4art. 137 KPCart. 376 KPCart. 16 ust. 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026.