I PR 89/79

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN A. Filcek. Sędziowie SN: A. Grymaszewski, Z. Stypułkowska (sprawozdawca)..SentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy z wniosku Janiny C. przeciwko Przedsiębiorstwu Gospodarki Mieszkaniowej "Śródmieście" w K. o nagrodę jubileuszową, na skutek odwołania pozwanego Przedsiębiorstwa od wyroku Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 27 sierpnia 1979 r.zmienił zaskarżony wyrok i oddalił wniosek.Uzasadnienie faktyczneWnioskodawczyni domagała się od pozwanego zakładu pracy - Przedsiębiorstwa Gospodarki Mieszkaniowej - gratyfikacji jubileuszowej za okres 20 lat pracy.Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych uwzględnił wniosek po ustaleniu, iż wnioskodawczyni posiada okres pracy wymagany dla uzyskania wymienionej gratyfikacji. W pozwanym Przedsiębiorstwie pracuje ona od 16.I.1961 r. Poprzednio zaś od 24.I.1956 r. zatrudniona była w innych zakładach pracy z zachowaniem ciągłości pracy. W czasie pracy w pozwanym zakładzie została przeniesiona z dniem 1.V.1973 r. na stanowisko objęte układem zbiorowym pracy w budownictwie, który nie przewiduje gratyfikacji jubileuszowej. W dniu 15.I.1979 r. powraca na stanowisko pracy, na którym przysługuje wymieniona gratyfikacja, na podstawie układu zbiorowego pracy dla pracowników gospodarki komunalnej i mieszkaniowej. Pozwany zakład pracy nie uwzględnił okresu od maja 1973 r. do stycznia 1979 r. jako uprawniającego do nagrody jubileuszowej. Powoduje to, iż wnioskodawczyni nie ma 20 lat pracy wymaganych dla uzyskania tej nagrody. Sąd Pracy nie podzielił powyższego stanowiska. Uznał bowiem, że w stosunku do pracownika zatrudnionego około 18 lat w jednym zakładzie pracy, w którym obowiązują różne układy zbiorowe pracy, należy stosować układ dla niego korzystniejszy. Przenoszenie bowiem wnioskodawczyni na różne stanowiska pracy było następstwem decyzji kierownictwa zakładu pracy.Pozwane Przedsiębiorstwo w odwołaniu wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie wniosku.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje.W myśl przepisów § 1 i 2 zarządzenia nr 100 Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 czerwca 1959 r. w sprawie zasad ustalania okresów pracy i ciągłości pracy uprawniających do nagród za wieloletnią pracę - gratyfikacji jubileuszowych (M.P. Nr 58, poz. 282) do okresów pracy uprawniających do nagrody jubileuszowej wliczane są - pod warunkiem zachowania ciągłości pracy - okresy zatrudnienia w zakładach pracy, w których na podstawie przepisów lub układów zbiorowych pracy przysługują nagrody jubileuszowe, chyba że obowiązujące przepisy stanowią inaczej.Z art. 13 ust. 1 układu zbiorowego pracy dla pracowników gospodarki komunalnej i mieszkaniowej wynika, iż gratyfikacja jubileuszowa przysługuje pracownikom za długoletnią ciągłą pracę w wysokości uzależnionej od przepracowanych lat. Według zaś postanowienia § 2 załącznika nr 24 do powołanego u.z.p. do okresu pracy wymaganego do uzyskania gratyfikacji jubileuszowej zalicza się - pod warunkiem zachowania ciągłości pracy - tylko okres zatrudnienia w tych zakładach pracy, w których obowiązują lub obowiązywały przepisy o takich świadczeniach, chyba że przepisy szczególne stanowią korzystniej dla pracownika.Zauważyć przy tym należy, iż przepis § 2 uchwały nr 138 Rady Ministrów z dnia 22 września 1978 r. w sprawie ustalania okresów pracy i innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej oraz zasad jej obliczania i wypłacania (M.P. Nr 35, poz. 132) - obowiązującej od dnia 1 stycznia 1980 r. - zawiera takie same sformułowania w omawianym przedmiocie, uzależniając zaliczalność okresów zatrudnienia do okresu uprawniającego do nagrody jubileuszowej od tego, czy w zakładzie pracy obowiązują lub obowiązywały przepisy o nagrodach jubileuszowych.Zarówno z powołanych przepisów, jak i postanowień omawianego układu zbiorowego pracy dla pracowników gospodarki komunalnej i mieszkaniowej wynika podstawowa przesłanka - jakkolwiek w tym układzie wyraźnie nie sformułowana - iż gratyfikacja jubileuszowa przysługuje pracownikowi w szczególności za długoletnią ciągłą pracę w jednym zakładzie pracy. Oznacza to, iż warunki niezbędne dla uzyskania tej gratyfikacji - zawarte w wymienionych postanowieniach - odnoszą się zarówno do zatrudnienia pracownika w jednym, jak i różnych zakładach pracy.Istota zaś wątpliwości, występujących w rozpoznawanej sprawie, sprowadza się do tego, czy użyte w wymienionych przepisach określenie zakład pracy, w którym obowiązują lub obowiązywały przepisy o nagrodach jubileuszowych, należy rozumieć wyłącznie jako odrębny organizacyjnie zakład pracy, czy też można je odnieść również do stanowiska pracy, na którym są lub były przewidziane te nagrody.Wykładnia językowa mogłaby przemawiać za tym, iż dotyczy ono zakładu pracy jako odrębnej jednostki organizacyjnej bez względu na to, czy na danym stanowisku przysługiwało prawo do gratyfikacji. Wykładnia taka nie da się jednak pogodzić z celem i funkcją świadczenia w postaci nagrody jubileuszowej. Skoro bowiem pracownik na określonym stanowisku nie nabywa, mimo długoletniej pracy, prawa do gratyfikacji jubileuszowej, to brak jest uzasadnionych racji prawnych do zaliczenia tego okresu do okresu pracy na stanowisku uprawniającym do gratyfikacji zarówno w tym samym, jak też innym zakładzie pracy.Jeżeli w świetle obowiązujących w zakładzie pracy przepisów płacowych lub układów zbiorowych pracy nagroda jubileuszowa nie przysługuje wszystkim, lecz tylko niektórym pracownikom, to - jeśli przepisy lub układy zbiorowe pracy nie stanowią inaczej - do okresu pracy uprawniającego do gratyfikacji jubileuszowej zarówno w tym samym, jak i w innym zakładzie pracy zalicza się, przy zachowaniu pozostałych wymaganych warunków, tylko okres pracy na stanowiskach, na których przysługują lub przysługiwały nagrody jubileuszowe.Z przytoczonych wyżej względów, należało zmienić zaskarżony wyrok i oddalić wniosek (art. 61 w zw. z art. 74 § 2 ustawy o okręgowych sądach pracy i ubezpieczeń społecznych).