II CNP 122/06

Izba Cywilna2007-01-18

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być oparta na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ponieważ jej podstawą były zarzuty dotyczące ustalenia faktów i oceny dowodów. Zgodnie z art. 424(4) zdanie drugie k.p.c., takie zarzuty nie mogą stanowić podstawy skargi. Wskazane przez skarżących przepisy prawa materialnego i procesowego wprost dotyczyły ustaleń faktycznych i oceny dowodów, co uniemożliwiało merytoryczne rozpoznanie skargi.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego, które oddaliło ich apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w sprawie podziału majątku i działu spadku. Zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym dotyczących ustalenia faktów i oceny dowodów. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CNP 122/06 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : Prezes SN Tadeusz Ereciński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2007 r., skargi G. R. i M. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 31 stycznia 2006 r., wydanego w sprawie z wniosku D. R. przy uczestnictwie G. R. i M. R. o podział majątku i dział spadku, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2006 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił apelację uczestników od postanowienia Sądu Rejonowego w S. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uczestnicy zarzucili naruszenie prawa materialnego – art. 74 § 2 k.c. w zw. z art. 246 k.p.c., art. 32 ust. 1 i 45 ust. 1 Konstytucji, naruszenie przepisów postępowania – art. 235 w zw. z art. 210 § 3 i 236, art. 233 § 1 i 328 § 2, art. 246, 232 k.p.c. i wnosili o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu pierwszej instancji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazane przez skarżących przepisy wprost dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów. Przyznali to zresztą skarżący wskazując m.in., że ich naruszenia upatrują w dopuszczeniu przez Sąd z urzędu dowodów niezawnioskowanych przez strony, „przez akceptację dokonania ustaleń faktycznych na podstawie dowodów zgromadzonych nie przez Sąd orzekający czy też na jego zlecenie bądź wezwanie, ale w innym postępowaniu, jak też akceptację braku wyjaśnień takiego toku postępowania przez sąd niższej instancji, z rażącym przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów". Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 4244 zd. 2 w zw. z art. 4248 § 1 k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). jz

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 74 § 2 KCart. 246 KPCart. 32 ust. 1art. 235art. 210 § 3art. 233 § 1art. 246art. 4244art. 4248 § 1 KPC§ 2§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy