II CNP 14/21

Sygn. akt II CNP 14/21 POSTANOWIENIE Dnia 15 października 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2021 r. skargi A. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 21 grudnia 2020 r., sygn. akt III Nsm (…) wydanego w sprawie z wniosku K. T. przy uczestnictwie A. M. T. P. przy udziale Prokuratora Rejonowego w S. o wydanie małoletniego dziecka M. T., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Skarżąca powołując art. 4241 k.p.c., we wniesionej osobiście skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniosła o pilne nakazanie wydania dziecka matce oraz o stwierdzenie nieważności postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 28 września 2020 r. sygn.. X RC (…) i uznania za niezgodne z prawem postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 17 marca 2021 r. sygn. VIII Nsm (…). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Zgodnie z art. 871 § 1 w zw. z 424 6 § 3 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z wyjątkami przewidzianymi w art. 871 § 2 i 3 k.p.c., które w niniejszej sprawie nie zachodzą. Sformułowany w omawianym przepisie przymus radcowsko - adwokacki odnosi się także do wnoszenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia do Sądu Najwyższego od postanowień sądu drugiej instancji. Skarga wniesiona osobiście podlega odrzuceniu bez wdrażania procedury naprawczej z uwagi na brak zdolności postulacyjnej skarżącego. Wobec braku możliwości rozpoznania przez Sąd Najwyższy skargi osobiście wniesionej przez stronę nie ma podstaw do ustosunkowania się do innych braków formalnych skargi. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. ke