II CO 26/08

Sygn. akt II CO 26/08 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie ze skargi W. G. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2008r., sygn. akt II CSK (…) wydanego w sprawie z powództwa W. G. przeciwko M. G. i W. G. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 grudnia 2008 r., wznawia postępowanie kasacyjne zakończone prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2008 r., sygn. akt II CSK (…), i uchyla to postanowienie. Uzasadnienie Prawomocnym postanowieniem z dnia 19 marca 2008 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powoda na wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 5 września 2007 r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że skarga kasacyjna powoda nie zawierała prawidłowo sformułowanego uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania; nie czyniła więc zadość wymaganiu określonemu w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., dlatego, zgodnie z art. 3986 § 3 k.p.c., należało ją odrzucić bez wzywania do uzupełnienia stwierdzonego braku. Powód w skardze z dnia 3 października 2008 r., powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r., SK 40/07, opublikowany w dniu 8 lipca 2008 r. w Dz. U. Nr 120, poz. 779, wniósł o wznowienie postępowania kasacyjnego zakończonego wymienionym wyżej postanowieniem Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Trybunał Konstytucyjny w powołanym przez powoda wyroku orzekł, że art. 3986 § 2 i 3 w związku z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. bez wezwania do usunięcia tego braku jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji. Zgodnie z art. 4011 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania w wypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Postępowanie na podstawie określonej w art. 4011 k.p.c. może być wznowione także w razie zakończenia go postanowieniem (art. 399 § 2 k.p.c.). Do wznowienia postępowania na podstawie przewidzianej w art. 4011 k.p.c. właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów różnych instancji, właściwy jest sąd instancji wyższej (art. 405 k.p.c.). Skargę o wznowienie na omawianej podstawie wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (art. 407 k.p.c.). Wniesiona przez powoda skarga o wznowienie postępowania spełnia wszystkie przesłanki wynikające z przytoczonych przepisów, dlatego należało ją uwzględnić i orzec jak w sentencji.