II CR 267/62

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia K. Marowski (sprawozdawca).Sędziowie: S. Białek, S. Graban.SentencjaLegitymacja czynna powoda w niniejszej sprawie, uzależniona była od rozstrzygnięcia kwestii, czy kwota pieniężna zagarnięta przez pracownika w następstwie jej niedopłacenia osobom uprawnionym, stanowi mienie państwowe.W orzecznictwie Sądu Najwyższego na ogół ustalił się pogląd, że przywłaszczanie kwot w sytuacji opisanej w niniejszej sprawie czy też zagarnięcie superaty towarowo-pieniężnej powoduje szkodę również w mieniu społecznym.Interesującą glosę na ten temat do wyroku Sądu Najwyższego z 29 czerwca 1963 r. I K 141/63 (Państwo i Prawo 1964/4 str. 712) napisał ostatnio prof. Wł. Wolter.W Biuletynie Sądu Najwyższego 1963/5 str. 31 informowano o wniesieniu rewizji nadzwyczajnej od wyroku Sądu Najwyższego w sprawie 2 CR 1116/60 (obecna sygn. III CR 116/61) w której Skarb Państwa domagał się od byłego Komornika zwrotu kwoty przez niego przywłaszczonej, w związku z czynnościami egzekucyjnymi prowadzonymi na rzecz osób prywatnych. Rewizja nadzwyczajna zwalcza pogląd cytowanego wyroku Sądu Najwyższego, że sumy przywłaszczone przez Komornika nie stanowiły mienia państwowego.Notka: W uzasadnieniu odesłanie do: art. 134 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. Kodeks zobowiązań (Dz. U. z 1933 r. Nr 82, poz. 598).