II CSK 435/18

WyrokIzba Cywilna2019-07-12

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o podział majątku wspólnego powinna zostać przyjęta do rozpoznania, jeśli jej uzasadnienie opiera się wyłącznie na oczywistej zasadności zarzutów dotyczących włączenia nieruchomości do majątku wspólnego, a Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi sądu drugiej instancji?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy nie zachodzi żadna z przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. W niniejszej sprawie, mimo powołania się przez uczestnika na oczywistą zasadność skargi, Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty te nie są oczywiście uzasadnione, stanowią powtórzenie zarzutów apelacyjnych, a wątpliwość prawna jest bez znaczenia z uwagi na brak udowodnienia kluczowych faktów przez sąd drugiej instancji. Ponadto, wykładnia prawa dokonana przez sąd drugiej instancji była zgodna z nowszym kierunkiem orzecznictwa Sądu Najwyższego.
Stan faktyczny
Uczestnik postępowania wniósł skargę kasacyjną od postanowienia sądu drugiej instancji w sprawie o podział majątku wspólnego. Jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał jej oczywistą zasadność, wynikającą z twierdzenia, że określona nieruchomość wchodziła w skład majątku wspólnego. Sąd Najwyższy uznał, że skarga nie jest oczywiście uzasadniona, a zarzuty stanowią powtórzenie argumentacji z apelacji.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 435/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku A. S. przy uczestnictwie E. S. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 14 listopada 2017 r., sygn. akt III Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. przyznaje adw. T. W. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Ł. kwotę 3 600 (trzy tysiące sześćset) złotych powiększoną o 23% podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzielenie uczestnikowi z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestnik postępowania wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi, która ma wynikać właśnie z uznania, że rzeczona nieruchomość wchodziła w skład majątku wspólnego. Skarga nie jest jednak oczywiście uzasadniona, a sformułowane w niej w tym zakresie zarzuty w istocie stanowią powtórzenie zarzutów apelacyjnych. Ze względu na związanie Sądu Najwyższego ustaleniami faktycznymi, na tle tej sprawy w ogóle rzeczona wątpliwość prawna jest bez znaczenia, skoro nie zostało udowodnione, że ta nieruchomość była wcześniej przedmiotem nieformalnej darowizny. Co więcej, nawet gdyby przyjąć odmiennie, dokonana przez Sąd II instancji wykładnia prawa nie tylko nie jest błędna, ale jest zgodna z nowszym kierunkiem wykładni Sądu Najwyższego co do tej kwestii. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy