V CSK 307/16

Sygn. akt V CSK 307/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie z wniosku A. R. przy uczestnictwie M. R. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 grudnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 lutego 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od skarżącej na rzecz wnioskodawcy kwotę 3.600 zł (trzy tysiące sześćset) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE W związku z wniesieniem skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 lutego 2016 r. w sprawie z wniosku A. R. przy uczestnictwie M. R. o podział majątku, zważyć należy, co następuje: Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarga kasacyjna uczestniczki opiera się na twierdzeniu o konieczności wyjaśnienia dużych rozbieżności w ustaleniach sądu I i II instancji, sprzeczności aktu notarialnego zakupu nieruchomości i jego oceny prawnej, konieczności oceny prawnej czynności likwidacji rachunku bankowego posiadanego przez stronę przed zawarciem małżeństwa. Skarga kasacyjna powinna odpowiadać wymogom formalnym wskazanym w art. 3984 § 2 k.p.c., tj. oprócz wymagań przewidzianych w § 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie. Skarga kasacyjna uczestniczki wskazanych wymogów nie spełnia. W rzeczywistości jej podstawą są zarzuty dotyczące ustalenia faktów i oceny dowodów oraz polemika z ustaleniami faktycznymi w zakresie nakładów. W tej sytuacji uznać należy, że skarżąca nie wykazała istnienia powołanej w skardze kasacyjnej przesłanki, uzasadniającej przyjęcie jej do rozpoznania, stąd na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. jw