II CSK 468/20

Sygn. akt II CSK 468/20 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela w sprawie z powództwa A. M. przeciwko A. C. i A. C. o wydanie nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 stycznia 2021 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 grudnia 2019 r., sygn. akt I Ca (…), 1. odrzuca skargę kasacyjną; 2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego; 3. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w K. na rzecz radcy prawnego P. Z. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, obejmującą należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Powódka A.M. wniosła o nakazanie pozwanym A. i A. C., aby wydali jej do korzystania jedną izbę mieszkalną (pokój, przylegający do pomieszczeń córki powódki – K. M.), zgodnie z treścią służebności ustanowionej aktem notarialnym z 5 lutego 1993 r., którego stroną byli ich poprzednicy prawni, oraz zakazanie 2 pozwanym czynienia jakichkolwiek przeszkód w korzystaniu z drogi dojazdowej oraz podwórka. Wyrokiem z 25 czerwca 2019 r. Sąd Rejonowy w K. oddalił powództwo. Wyrokiem z 20 grudnia 2019 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację powódki. Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w K. wniosła powódka. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego dopuszczalność jest de lege lata ograniczona przy pomocy kryterium przedmiotowego i kryterium wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3982, art. 5191, art. 7674 § 2, art. 11426 § 2 k.p.c.). W pozwie powódka określiła wartość przedmiotu sporu na kwotę 2.000 zł. Bezspornym jest także, iż również w apelacji wartość przedmiotu zaskarżenia określono kwotą 2.000 zł, a więc odpowiadającą niezakwestionowanej wartości przedmiotu sporu. Powódka uzupełniając braki skargi kasacyjnej wskazała kwotę 1000 zł, określając ją jako wartość przedmiotu zaskarżenia. Powództwo o wydanie nieruchomości jest sprawą o prawa majątkowe, w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. Skarga kasacyjna jest dopuszczalna w tych sprawach, tylko wtedy, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia jest nie niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 30 czerwca 1997 r., II CZ 70/97). W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia została określona na 1000 zł. Tak określona wartość przedmiotu zaskarżenia powoduje, że skarga kasacyjna w rozpoznawanej sprawie nie jest dopuszczalna. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzekł jak na wstępie. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. O kosztach pełnomocnika z urzędu powódki orzeczono na podstawie § 8 pkt 2 w zw. z § 16 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 3 i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb 3 Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 68 ze zm.), z uwzględnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r. (SK 66/19, Dz.U. z 2020 r., poz. 769), a więc przy zastosowaniu § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.). jw