II CSK 504/20

Sygn. akt II CSK 504/20 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa Gospodarstwa Rolnego W. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przeciwko Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa z siedzibą w W. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 maja 2021 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 24 kwietnia 2020 r., sygn. akt I ACz (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Kluczowym problemem, jaki wystąpił w tej sprawie, jest pytanie o relację między wcześniejszym postępowaniem (w którym, po zmianie powództwa, rozpatrywano roszczenie 2 o ukształtowanie oraz o ustalenie) oraz postępowaniem prowadzonym aktualnie (którego przedmiotem jest roszczenie o ustalenie), które było już przedmiotem zarzutów rozpatrywanych przez Sąd Apelacyjny w postanowieniu zaskarżonym wniesioną obecnie skargą kasacyjną. W świetle informacji o wcześniejszym postępowaniu (zwłaszcza z punktu widzenia treści pozwu i zakresu rozpoznania sprawy określonego przez sąd powszechny), w pełni przekonujący wydaje się wniosek Sądu Apelacyjnego o tożsamości przedmiotu obu postępowań. Rozumowanie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia jest w pełni spójne i przekonujące. Nie wydaje się, by w tym zakresie zaskarżone orzeczenie było dotknięte jakąkolwiek poważną i ewidentną wadą, która odpowiadałaby przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Ewentualne przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania mogłoby z tego punktu widzenia pozwolić wyłącznie na ponowną weryfikację rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego. Za rozpoznaniem skargi nie przemawia natomiast jakikolwiek interes publiczny, który byłby właściwy temu środkowi zaskarżenia. Należy także zauważyć, że w sprawie doszło do cofnięcia pełnomocnictwa. Nastąpiło ono jednak ze skutkiem na 31 grudnia 2020 r., a zatem nie wywołało skutku w odniesieniu do czynności, jakich pełnomocnik dokonał już wcześniej w postępowaniu. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw