I CSK 98/15

WyrokIzba Cywilna2015-11-18

Skład orzekający: Tadeusz Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien przyjąć do rozpoznania skargę kasacyjną, gdy skarżący kwestionuje wykładnię treści pełnomocnictwa dokonaną przez sąd drugiej instancji, a zgłoszone zagadnienie prawne pozbawione jest elementu ogólności?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeżeli nie zachodzi żadna z przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c. Kwestionowanie wykładni treści pełnomocnictwa przez sąd drugiej instancji, bez wykazania istotnego zagadnienia prawnego o charakterze ogólnym, nie stanowi podstawy do przyjęcia skargi kasacyjnej. Zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. jest niedopuszczalny na etapie postępowania kasacyjnego.
Stan faktyczny
Fundacja W. wniosła pozew o zapłatę przeciwko W. P. Sąd drugiej instancji wydał wyrok, od którego strona powodowa wniosła skargę kasacyjną. Skarga kasacyjna została wniesiona w oparciu o zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego oraz błędną wykładnię pełnomocnictwa. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 98/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa Fundacji W. w W. przeciwko W. P. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 listopada 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11 września 2014 r., sygn. akt V Ca 3576/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu w sprawie zagadnienia prawnego oraz potrzebie wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. Analiza treści skargi prowadzi do wniosku, że skarżąca kwestionuje wykładnię treści pełnomocnictwa udzielonego przez pozwaną, której dokonał Sąd drugiej instancji. Nie sposób jednak przyjąć, że istotne zagadnienie prawne może być sformułowane w ten sposób, jak uczyniła to skarżąca, czyli przez powołanie treści udzielonego w sprawie pełnomocnictwa i wniosek do Sądu Najwyższego o ocenę prawidłowości dokonanej wykładni. Tak sformułowane zagadnienie pozbawione jest koniecznego elementu ogólności, a ponadto nie różni się niczym od zgłoszonej w skardze podstawy kasacyjnej naruszenia art. 65 § 1 k.c. Praktyka taka nie może zasługiwać na akceptację. Konieczne jest ponadto wskazanie, że jedyną podstawą kasacyjną dotyczącą naruszenia prawa postępowania cywilnego jest zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., co jest niedopuszczalne na etapie postępowania kasacyjnego. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 65 § 1 KCart. 233 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy