II CSK 553/18

Sygn. akt II CSK 553/18 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa A. A. przeciwko Skarbowi Państwa - Staroście O. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 stycznia 2018 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego; 3. przyznaje adw. M. S. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych powiększoną o 23% podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzielenie powódce z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powódka wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się na oczywistą zasadność skargi. Ma ona wynikać stąd, że Sąd II instancji nie rozważył wszystkich możliwych podstaw prawnych, a zgodnie z zasadą da mihi fatum, dabo tibi ius, jest to zadaniem Sądu. W szczególności wskazano, że Sąd nie rozważył, czy działania Skarbu Państwa mogą stanowić naruszenie konkretnych dóbr osobistych powódki. Lektura zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi jednak, aby w sposób oczywiście nieprawidłowy zinterpretowano lub naruszono prawo. Przede wszystkim klarownie Sąd II instancji wyjaśnił, że nie można uznać, aby czyn pozwanego był bezprawny. Oznacza to, że bezpodstawne jest roszczenie zarówno o odszkodowanie z art. 417 k.c., jak i o zadośćuczynienie z art. 448 k.c. Nie było zatem potrzeby, odmiennie niż sugeruje skarżący, indywidualnego oceniania, czy doszło do naruszenia konkretnych dóbr osobistych. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw