II CSK 619/15

WyrokIzba Cywilna2016-03-23

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien przyjąć do rozpoznania skargę kasacyjną dotyczącą ustalenia wartości nakładu z majątku wspólnego na majątek osobisty, gdy zagadnienie to zostało już rozstrzygnięte w orzecznictwie?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy wskazane w niej zagadnienie prawne, mimo że istotne, zostało już rozstrzygnięte w utrwalonym orzecznictwie. W niniejszej sprawie, kwestia wartości nakładu z majątku wspólnego na majątek osobisty, w tym na udziały w spółce kapitałowej, została już wyjaśniona w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2008 r., III CZP 9/08, oraz potwierdzona w późniejszych orzeczeniach.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni domagała się podziału majątku wspólnego. Uczestnik postępowania wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego, kwestionując sposób ustalenia wartości nakładu z majątku wspólnego na jego majątek osobisty, w szczególności dotyczące udziałów w spółce z o.o. Uczestnik wskazał na potrzebę wykładni przepisów prawa i istotne zagadnienie prawne dotyczące ustalenia wartości tego nakładu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawczyni kwotę 3 600 złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 619/15 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku J. P. przy uczestnictwie R. P. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 27 kwietnia 2015 r., sygn. akt XV Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawczyni kwotę 3 600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie skargę kasacyjną od rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego wniósł uczestnik postępowania, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał wyłącznie na potrzebę wykładni przepisów prawa i istotne zagadnienie 2 prawne dotyczące art. 45 k.r.o., mianowicie ustalenia, na podstawie jakiej wartości liczyć nakład z majątku wspólnego na majątek osobisty. Skarżący wskazał, że potencjalnie może być to wartość z chwili dokonania, ewentualnie wartość zwaloryzowana (wymaga to jednak określenia wg jakich kryteriów), wartość surogatów, które weszły w to miejsce do majątku osobistego (tak przyjęto w tej sprawie). Jest to istotny problem prawny, który już jednak został rozstrzygnięty (i to w kierunku zgodnym z przyjętym w zaskarżonym orzeczeniu). W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2008 r., III CZP 9/08 (OSNC 2009, nr 4, poz. 54) chodziło o nakład z majątku wspólnego na udział w spółce jawnej. Oczywiście ze względu na odmienność między spółkami osobowymi a kapitałowymi Sąd nie mógł wprost stwierdzić, że należy uwzględnić wartość, jaką ma w chwili dokonywania podziału udział małżonka w tej spółce, ale dokładnie taki wniosek przyjął, każąc zastosować zasady wyliczenia wartości udziału wspólnika w spółce jawnej na wypadek wystąpienia ze spółki. Nie ma większych problemów z zastosowaniem dokładnie tej samej metody w odniesieniu do spółki kapitałowej, gdzie wówczas oznacza to, że uwzględnia się wartość udziałów w spółce z o.o. na chwilę dokonywania podziału majątku. Takie stanowisko Sądu Najwyższego jest już ugruntowane (np. w orzeczeniach wydanych w sprawach III CSK 274/09 i I CSK 468/12), a wskazywane w skardze kasacyjnej odmienności co do stanu faktycznego sprawy nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia problemu. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. 3 jw l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 45 KRO§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy