II CSK 76/15

WyrokIzba Cywilna2015-12-11

Skład orzekający: Marta Romańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w postanowieniu o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego zasądzona kwota powinna obejmować podatek od towarów i usług (VAT) naliczany według stawki 23%?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uzupełnił swoje postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego, dodając do zasądzonej kwoty podatek od towarów i usług (VAT) w stawce 23%. Uzasadniono to tym, że pełnomocnik z urzędu, reprezentujący wnioskodawczynię, miał prawo domagać się zwrotu kosztów obejmujących VAT, zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Stan faktyczny
Pełnomocnik z urzędu wnioskodawczyni złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego dotyczącego kosztów postępowania kasacyjnego. Wniosek dotyczył zasądzonej kwoty 3.600 zł, którą domagano się podwyższyć o podatek VAT w stawce 23%. Sąd Najwyższy uznał wniosek za uzasadniony.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uzupełnił swoje postanowienie z dnia 25 września 2015 r. w punkcie 2, dodając do zasądzonej kwoty 3.600 zł podatek od towarów i usług w stawce 23%.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 76/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku J. U. S. przy uczestnictwie R. S. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 grudnia 2015 r. na skutek wniosku pełnomocnika wnioskodawcy o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt II CSK 76/15, uzupełnia postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt II CSK 76/15 w punkcie 2 w ten sposób, że po słowach "kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł" dodaje słowa: " wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w stawce 23%". 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z 25 września 2015 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z 26 września 2014 r. i zasądził od niego na rzecz wnioskodawczyni, reprezentowanej w sprawie przez pełnomocnika z urzędu, kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Podstawą orzeczenia o kosztach był art. 122 § 1 k.p.c., art. 520 § 2 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 13 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461). W piśmie 2 listopada 2015 r. pełnomocnik z urzędu wyznaczony dla wnioskodawczyni wniosła o uzupełnienie pkt 2 postanowienia Sądu Najwyższego z 25 września 2015 r. poprzez podwyższenie zasądzonej od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwoty 3.600 zł o stawkę 23% podatku od towarów i usług, stosowanie do § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. Wniosek jest uzasadniony (por. uchwałę Sądu Najwyższego z 3 grudnia 2015 r., III CZP 90/15) i dlatego, na podstawie art. 351 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 122 § 1 KPCart. 520 § 2 KPCart. 39821art. 391 § 1 KPCart. 351 § 1§ 1§ 2§ 13 ust. 2§ 6 pkt 7§ 2 ust. 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy