II CSK 762/16

WyrokIzba Cywilna2017-05-12

Skład orzekający: Marta Romańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna pozwanej, oparta na zarzucie oczywistej zasadności wynikającej z wadliwej subsumpcji ustalonego stanu faktycznego pod art. 471 k.c., powinna zostać przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli skarżący nie uzasadnił jej oczywistej zasadności w sposób wykazujący ewidentną wadliwość zaskarżonego orzeczenia, która nie wymaga złożonych rozumowań. Samo stwierdzenie, że ocena sądu apelacyjnego była wadliwa, bez odrębnego uzasadnienia tej wadliwości poza podstawami skargi kasacyjnej, nie jest wystarczające do przyjęcia skargi do rozpoznania w trybie przedsądu.
Stan faktyczny
Powódka dochodziła zapłaty od pozwanej A. G. i jej ubezpieczyciela. Strony łączyła umowa o pośrednictwo w zamianie nieruchomości, której celem było uzyskanie przez powódkę tytułu prawnego do innego lokalu. Sąd Apelacyjny uznał, że pozwana nie wykonała należycie umowy, doprowadzając powódkę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez nieprzekazanie jej istotnej części środków stanowiących ekwiwalent za prawo do lokalu. Pozwana wniosła skargę kasacyjną, domagając się jej przyjęcia do rozpoznania z uwagi na oczywistą zasadność.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanej A. G. do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 762/16 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa M. W. przeciwko A. G. i Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji "[…]" Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej A. G. od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 23 maja 2016 r., sygn. akt I ACa [...], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wtedy może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. 2 Pozwana wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), wynikającą z wadliwej subsumpcji ustalonego stanu faktycznego pod mający zastosowanie w sprawie art. 471 k.c. i przyjęcie, że pozwana doprowadziła powódkę do niekorzystanego rozporządzenia mieniem, podczas gdy pozwana z należytą starannością wykonała umowę łączącą strony. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wiąże się z ewidentną i widoczną już na pierwszy rzut oka wadliwością zaskarżonego orzeczenia, której stwierdzenie nie wymaga prowadzenia bardziej złożonych rozumowań (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 24 stycznia 2011 r., IV CSK 485/10, nie publ. i z 24 kwietnia 2014 r., II CSK 600/13, nie publ.). Skonfrontowanie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z motywami zaskarżonego wyroku nie pozwala stwierdzić, żeby skarga kasacyjna pozwanej była oczywiście uzasadniona w znaczeniu przytoczonym wyżej. Skarżąca ograniczyła się w nim bowiem do przytoczenia orzecznictwa, w którym Sąd Najwyższy objaśnił pojęcie oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, po czym sformułowała arbitralną tezę, jakoby ocena Sądu Apelacyjnego w [...] poczyniona z odwołaniem się do ustalonych okoliczności faktycznych niniejszej sprawy była wadliwa. Tej wadliwości pozwana nie uzasadniła odrębnie, poza uzasadnieniem podstaw skargi kasacyjnej, podczas gdy Sąd Najwyższy w ramach przeprowadzenia przedsądu nie zajmuje się ich badaniem, gdyż byłoby to równoznaczne z przystąpieniem do rozpoznawania sprawy. Z ustaleń dokonanych w sprawie niewątpliwie wynika, że strony łączyła umowa o pośrednictwo w zamianie nieruchomości, a przez jej zawarcie powódka dążyła do uzyskania tytułu prawnego do lokalu nr [...] przy ul. C. w Ł., w miejsce przysługującego jej tytułu prawnego do lokalu nr […]1 przy ul. P. w Ł.. Ten cel został przez strony osiągnięty. Sąd Apelacyjny wskazał jednak, że nastąpiło to z uszczerbkiem dla praw majątkowych powódki, której pozwana nie przekazała istotnej części środków będących ekwiwalentem przysługującego powódce prawa do lokalu. Umowa, którą strony zawarły kreowała po stronie pozwanej uprawnienie do wynagrodzenia za jej wykonanie, ale powódka nie zadeklarowała w niej 3 gotowości pozostawienia pozwanej pełnej swobody w zakresie dysponowania tą częścią wkładu lokatorskiego, która pozostanie po pokryciu zobowiązań powódki wobec spółdzielni, a w szczególności nie godziła się na pokrywanie z niej kosztów związanych z zawieraniem innych jeszcze umów zamiany, mających ostatecznie doprowadzić do tego, że uzyska tytuł do korzystania z lokalu nr [...] przy ul. C. w Ł.. Sąd Apelacyjny przytoczył okoliczności, które w świetle poczynionych ustaleń wskazują na to, że pozwana nie wykonała należycie umowy łączącej ją powódką, a uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oceny tej skutecznie nie zwalczyło. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 471 KC§ 1§ 2§ 1 pkt 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy