II CSKP 1101/22

WyrokIzba Cywilna2023-03-15

Skład orzekający: Beata Janiszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu na podstawie stosunku pracy, które wygasło z chwilą wygaśnięcia tego stosunku, jest skuteczne do wniesienia skargi kasacyjnej po jego ustaniu?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną z powodu braku wykazania umocowania radcy prawnego do jej wniesienia. Pełnomocnictwo udzielone na podstawie stosunku pracy wygasa z chwilą ustania tego stosunku, co uniemożliwia ocenę jego aktualności na moment wniesienia skargi kasacyjnej.

Stan faktyczny

Bank spółki akcyjnej wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego. Skarga została wniesiona przez radcę prawnego, który legitymował się pełnomocnictwem udzielonym na podstawie stosunku pracy. Sąd Najwyższy zauważył, że stosunek pracy, na podstawie którego udzielono pełnomocnictwa, mógł już wygasnąć.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy do Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w celu usunięcia braku skargi w postaci niewykazania umocowania radcy prawnego do jej wniesienia.

Pełny tekst orzeczenia

II CSKP 1101/22 POSTANOWIENIE 15 marca 2023 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Beata Janiszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 15 marca 2023 r. w W. skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej z siedzibą w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 26 października 2020 r., V ACa 340/20, w sprawie z powództwa Bank spółki akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko A. B. i K. B. o zapłatę, zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy do Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w celu usunięcia braku skargi w postaci niewykazania, że r. pr. K. W. była umocowania do jej wniesienia w imieniu powoda – udzielone jej pełnomocnictwo (k. 670) wygasa bowiem z chwilą wygaśnięcia stosunku podstawowego (stosunku pracy), co uniemożliwia ocenę jego aktualności m.in. na chwilę wniesienia skargi (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 września 2021 r., V CSKP 213/21).

Powiązane orzeczenia

V CSK 580/16 2017-07-31Czy Sąd Najwyższy może z urzędu sprostować niedokładność w komparycji własnego wyroku?
I CSK 3128/23 2024-02-09Czy Sąd Najwyższy może z urzędu sprostować oczywistą omyłkę w komparycji własnego postanowienia?
V CSK 352/18 2019-03-06Czy Sąd Najwyższy może z urzędu sprostować oczywistą niedokładność w komparycji własnego postanowienia?
V CO 178/20 2020-09-24Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę w komparycji własnego postanowienia?
V CSK 217/17 2018-05-23Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą niedokładność w komparycji własnego wyroku?

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy