II CZ 153/16

Sygn. akt II CZ 153/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Owczarek SSN Władysław Pawlak w sprawie ze skargi J. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 grudnia 2014 r., sygn. akt I ACa (…) wydanym w sprawie z powództwa J. K. przeciwko A. w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2017 r., zażalenia skarżącego (powoda) na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt I ACa (...), 1. oddala zażalenie 2. przyznaje adw. E. B. od Skarbu Państwa (Sądu Apelacyjnego w (…)) wynagrodzenie w kwocie 3600 (trzy tysiące sześćset) zł podwyższonej o stawkę podatku od towarów i usług za pomoc prawną udzieloną z urzędu J. K. w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym. UZASADNIENIE 2 Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2016 r. Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił skargę J. K. o wznowienie postępowania w sprawie z jego powództwa przeciwko A. w W. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, zakończonej wyrokiem tego Sądu z dnia 19 grudnia 2014 r., sygn. I ACa (…), wskazując w uzasadnieniu, że skarga została złożona z uchybieniem terminu z art. 407 § 1 k.p.c., ponadto sformułowana przez powoda podstawa wznowienia nie stanowi podstawy ustawowej w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie powód zakwestionował prawidłowość, w okolicznościach sprawy, wykładni art. 403 § 2 i art. 407 § 1 k.p.c. i domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do merytorycznego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zważywszy, że podstawą wznowienia powód uczynił nowy dowód w postaci pełnomocnictwa udzielonego w formie aktu notarialnego przez pozwaną w sprawie A. w W. Bankowi […], termin do wniesienia na tej podstawie skargi o wznowienie postępowania wynosił, zgodnie z art. 407 § 1 k.p.c., trzy miesiące licząc od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Sąd Apelacyjny trafnie wskazał, że dokument ten był powodowi znany. Znajdował się on bowiem w aktach sprawy sygn. II C (…) Sądu Okręgowego w Ł., z powództwa A. w Warszawie przeciwko również powodowi, zakończonej prawomocnie w roku 2001. Ponadto powód z aktami tej sprawy zapoznał się w czytelni akt Sądu Okręgowego w Ł. w dniu 18 września 2015 r. i wówczas też zażądał odpisu wskazanego pełnomocnictwa. Trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w sprawie I Ca (…), licząc najkorzystniej dla powoda, upłynął zatem z dniem 18 grudnia 2015 r. Ponieważ skarga o wznowienie postępowania została wniesiona 3 lutego 2016 r., trafnie Sąd Apelacyjny uznał ją za spóźnioną. Stanowisko skarżącego, że termin do wniesienia skargi należało liczyć od daty doręczenia mu odpisu dokumentu pełnomocnictwa nie znajduje oparcia w treści art. 407 § 1 k.p.c. 3 Biorąc pod uwagę, że skarga był spóźniona, co było wystarczające dla jej odrzucenia (art. 410 k.p.c.), nie było w zasadzie potrzeby analizowania czy powołana przez skarżącego podstawa wznowienia stanowi podstawę ustawową z art. 403 § 2 k.p.c.. Można jednak wskazać, że i w tym zakresie stanowisko Sądu Apelacyjnego jest prawidłowe. Dokument pełnomocnictwa nie mógł być poczytany za nowy dowód w rozumieniu powołanego przepisu skoro stanowił dowód, do którego powód miał dostęp w toku sprawy, której dotyczyła skarga o wznowienie, a nie skorzystał z tego dowodu najwyraźniej z powodu zapomnienia czy może błędnej oceny co do takiej potrzeby (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2013 r., IV CZ 79/13; z dnia 4 grudnia 2013 r., II CZ 81/13; z dnia 28 kwietnia 2016 r., V CZ 14/16 - nie publ.). W świetle powyższego zażalenie jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). O wynagrodzeniu należnym pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu orzeczono na podstawie § 8 pkt 6 i § 16 ust. 4 pkt 1 oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1801). jw l.n