II PR 244/63

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Szczerski (sprawozdawca).Sędziowie: S. Białek, W. Formański.SentencjaNa tle powyższego orzeczenia nasuwają się jeszcze następujące zagadnienia i uwagi.a) Z orzeczenia wynika pośrednio, ale jednoznacznie, że art. 28 ust. 3 ustawy o państwowej służbie cywilnej obowiązuje w pełni. Zagadnienie to jest wątpliwe w praktyce wielu jednostek państwowych (nie wyłączając naczelnych organów resortowych). Komitet Pracy i Płac nie wydał w tej kwestii żadnego wyjaśnienia, mimo że problem jest mu oczywiście znany i zainteresowane jednostki państwowe oczekują zajęcia stanowiska.Wątpliwości odnoszą się przede wszystkim do tzw. pracowników kontraktowych (por. art. 9 dekretu z 14 maja 1946 r. o tymczasowym unormowaniu stosunku służbowego funkcjonariuszów państwowych). Łączy się z tym nie wyjaśniony dotychczas zakres pojęcia "świadczeń", użytego w wymienionym art. 9 dekretu z 14 maja 1946 r. oraz kwestia, kogo uważać za pracownika kontraktowego, zajmującego stanowisko pracownika państwowego. Chodzi o wyjaśnienie jakie to są stanowiska. Wydaje się rzeczą nader trudną (na tle niejasnego stanu prawnego) pełne wyliczenie tych stanowisk lub sprecyzowanie wystarczających kryteriów ogólniejszych, pozwalających rozstrzygnąć konkretne sytuacje.Wątpliwości (o których wspomniano na początku) wypływają zapewne i z treści art. 17 dekretu z dnia 18 stycznia 1956 r. o ograniczeniu dopuszczalności rozwiązywania umów o pracę bez wypowiedzenia oraz o zabezpieczeniu ciągłości pracy (Dz. U. z 1956 r. Nr 2, poz. 11). Przepis ten nie wyklucza możliwości wykładni, że upływ okresu uprawniającego do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia pozwala także na wypowiedzenie "stosunku służbowego", co nie dałoby się należycie pogodzić z art. 28 ust. 3 ustawy o państwowej służbie cywilnej.b) Powód w sprawie niniejszej pobrał zasiłek chorobowy za część spornego okresu. W związku z tym wypływa problem art. 95 ust. 5 ustawy o ubezpieczeniu społecznym. Nie ma bowiem prawa do zasiłków, jeżeli "w myśl przepisów prawnych przysługuje prawo do całkowitego wynagrodzenia od pracodawcy". Wydaje się, że pobieranie (lub istnienie uzasadnionego roszczenia) wynagrodzenia na podstawie umowy o pracę jest również sytuacją, w której według "przepisów prawnych" przysługuje wynagrodzenie. Inaczej przysługiwałby i zasiłek i wynagrodzenie (sytuacja chyba nie do przyjęcia).