II UKN 45/01
Izba Cywilna2002-02-08
Skład orzekający: Jerzy Kuźniar
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy kasacja w sprawie dotyczącej wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne, gdzie nie kwestionuje się samego objęcia obowiązkiem ubezpieczenia, jest dopuszczalna, jeśli wartość przedmiotu zaskarżenia nie osiąga 1.200 zł rocznie?Ratio decidendi
Dopuszczalność kasacji w sprawie o wysokość składki na ubezpieczenie zdrowotne, o ile nie kwestionuje się w niej objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia. W przypadku, gdy spór dotyczy kwoty niesięgającej w stosunku rocznym 1.200 zł, kasacja jest niedopuszczalna na podstawie art. 393 pkt 1 w związku z pkt 5 KPC.Stan faktyczny
Roman G., pobierający rentę, prowadził działalność gospodarczą i kwestionował obowiązek opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu tej działalności, mimo że nie kwestionował samego objęcia ubezpieczeniem. Sądy obu instancji uznały, że składka jest należna z obu tytułów (renty i działalności gospodarczej). Wnioskodawca wniósł kasację, zarzucając błędną wykładnię przepisów materialnych.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił kasację jako niedopuszczalną ze względu na niską wartość przedmiotu zaskarżenia.Pełny tekst orzeczenia
Postanowienie z dnia 8 lutego 2002 r. II UKN 45/01 Dopuszczalność kasacji w sprawie o wysokość składki na ubezpieczenie zdrowotne, o ile nie kwestionuje się w niej objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia. Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk, Roman Kuczyński. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2002 r. sprawy z wniosku Romana G. przeciwko Ś. Regionalnej Kasie Chorych o składki, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 3 marca 2000 r. [...] o d r z u c i ł kasację. U z a s a d n i e n i e Wnioskodawca Roman G. dochodził ustalenia, że jako inwalida, mający usta-lone prawo do renty, nie podlega obowiązkowi opłacenia składki na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, powołując się na treść art.1 i 9 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) oraz art. 8 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o pow-szechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz.U. Nr 28, poz. 153 ze zm.). Ś. Regionalna Kasa Chorych nie uwzględniła wniosku, stojąc na stanowisku, że wnioskodawca jako osoba pobierająca świadczenie rentowe z ubezpieczenia społecznego, podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z mocy prawa, na zasadzie art. 8 pkt 10 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym. Na mocy tej ustawy obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają również osoby objęte ubezpieczeniem społecznym, które prowadzą pozarolniczą działalność gospodarczą osobiście lub z osobami z nimi współpracującymi, na podstawie art. 8 pkt 1 lit. c po-wołanej ustawy. Zatem prowadząc równocześnie działalność gospodarczą odwołują-
2 cy się podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z obu tytułów. Objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym rodzi obowiązek opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne. Zgodnie z art. 22 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, jeżeli ubezpieczony osiąga przychody z więcej niż jednego źródła, składka na ubezpieczenie zdrowotne jest opłacana od wszystkich przychodów, dla których podstawa wymiaru składki określona jest w art. 21 ustawy. Źródłami przy-chodów zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) są zarówno renta jak i pozarolniczą działalność gospodarcza, tak więc składka winna być odpro-wadzana przez odwołującego się z obu tych źródeł. Wyrokiem z dnia 12 października 1999 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpie-czeń w Katowicach oddalił odwołanie. W świetle jego ustaleń, bezsporne było, że wnioskodawca podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu na podstawie art. 8 pkt 10 ustawy z dnia 8 lutego 1997 r., spornym natomiast jest, czy taki obowiązek wynika z art. 8 pkt 1 lit. c, a ściślej czy z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej odwo-łujący ma obowiązek opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne. W ocenie Sądu nie jest istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, czy ubezpieczony podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu z jednego, czy z wielu tytułów. W każdym bo-wiem przypadku ma prawo do korzystania ze świadczeń zdrowotnych gwarantowa-nych ustawą. Z tytułu podlegania ubezpieczeniu jest zobowiązany do opłacania składki. Wysokość składki jest uregulowana art. 22 powoływanej ustawy, który sta-nowi, że jeżeli ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego źródła, składka na ubezpieczenie zdrowotne jest opłacana od wszystkich tych przychodów, dla których podstawa wymiaru składki jest określona w art. 21. Z uwagi na to, że przepis ten określa podstawę wymiaru tak dla osób prowa-dzących działalność pozarolniczą jak i dla osób mających ustalone prawo do renty należy przyjąć, że z obu tych przychodów należy odprowadzać składkę na ubezpie-czenie zdrowotne. Stanowisko to podzielił Sąd Apelacyjny w Katowicach i oddalił apelację wnio-skodawcy (wyrok z dnia 3 marca 2000 r. [...]). Powyższy wyrok zaskarżył kasacją wnioskodawca i zarzucając błędną wy-kładnię prawa materialnego - art. 1 i 9 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz art. 8 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym - wniósł o jego uchy-lenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji, po uchyleniu również jego wy-
3 roku, do ponownego rozpoznania, ewentualnie o rozważenie czy w sprawie nie wy-łania się zagadnienie prawne, wymagające rozpoznania jej przez skład powiększony. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest, stosownie do odwołania wnio-skodawcy wszczynającego w niej postępowanie przed Sądem, ustalenie że nie ma on obowiązku opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, przy czym nie jest kwestionowane, iż wnioskodawca pod-lega temu ubezpieczeniu. W istocie więc sprawa - wbrew twierdzeniom kasacji - do-tyczy określenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne, w szcze-gólności określenia czy dochód uzyskiwany z prowadzonej działalności gospodarczej wpływa na wysokość należnej składki, przy czym w wymiarze materialnym spór doty-czy kwoty niesięgającej w stosunku rocznym 1.200 zł. Biorąc to pod uwagę należy więc stwierdzić, że kasacja w tej sprawie jest przedmiotowo wyłączona (art. 393 pkt 1 w związku z pkt 5 KPC) i jako taka niedo-puszczalna. Z tych względów na podstawie art. 393 8 § 1 KPC orzeczono jak w postano-wieniu. ========================================
Powiązane orzeczenia
- II UZ 83/99 1999-07-27Czy dopuszczalna jest kasacja w sprawie dotyczącej ustalenia wysokości składki na ubezpieczenie społeczne, jeśli wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekracza 5000 zł?
- I UZ 56/05 2006-02-23Czy niedopuszczalność kasacji z powodu niskiej wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych o jednorazowe odszkodowanie z tytułu choroby zawodowej jest uzasadniona, gdy wartość ta nie zosta…
- I UZ 45/04 2005-02-22Czy w sprawie o ustalenie podlegania dobrowolnemu ubezpieczeniu społecznemu, w której wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych, przysługuje kasacja niezależnie od wartości przedmiotu zaskar…
- II UZ 47/17 2017-09-14Czy skarga kasacyjna w sprawie dotyczącej wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne, gdzie wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10 000 zł, jest dopuszczalna niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia?
- II UZ 67/17 2017-10-19Czy skarga kasacyjna w sprawie dotyczącej wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne, gdzie wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10 000 zł, jest dopuszczalna niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia?
Powołane przepisy
art.1art. 8art. 8 pkt 10art. 8 pkt 1art. 22art. 21art. 10art. 1art. 393 pkt 1art. 393§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy