III ARN 23/90
WyrokIzba Cywilna1990-11-28
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji państwowej powinien rozpatrzyć nową sprawę administracyjną dotyczącą zwrotu nieruchomości, która stała się zbędna na cele przewidziane w decyzji wywłaszczeniowej, nawet jeśli sprawa pierwotnego wywłaszczenia została prawomocnie zakończona?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że nieruchomość, która stała się zbędna na cele przewidziane w decyzji wywłaszczeniowej, powinna zostać zwrócona zainteresowanym na ich wniosek, zgodnie z obowiązującym stanem prawnym. Okoliczności te tworzą podstawę do nowej sprawy administracyjnej, odmiennej od sprawy prawomocnie zakończonej. Organ administracji powinien rozpatrzyć tę nową sytuację faktyczną i prawną i zakończyć postępowanie decyzją.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na bezczynność organów administracji państwowej w przedmiocie zwrotu nieruchomości. Nieruchomość została wywłaszczona na określone cele, które następnie przestały istnieć. Zainteresowani domagali się zwrotu nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok w tej sprawie, a Minister Sprawiedliwości wniósł rewizję nadzwyczajną.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Geodezji (...) Urzędu Wojewódzkiego (...) na bezczynność organów administracji państwowej na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 11 lipca 1989 r. SAB/k.r. 17/89uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA OZ w Krakowie do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneNa mocy obowiązującego obecnie stanu prawnego /art. 74 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości w brzmieniu tekstu jednolitego - Dz. U. z 1989 nr 14 poz. 74/, nieruchomość, która stała się zbędna na cele przewidziane w decyzji wywłaszczeniowej, powinna zostać zainteresowanym na ich wniosek zwrócona.Są to okoliczności tworzące podstawę faktyczną i prawną dla nowej sprawy administracyjnej, przedmiotowo odmiennej od sprawy prawomocnie zakończonej w 1983 r.Rozpatrujący sprawę organ administracji powinien w nowej sytuacji faktycznej i prawnej sprawę rozpatrzyć i postępowanie zakończyć decyzją, otwierającą zainteresowanym drogę do skorzystania z przewidzianych prawem środków prawnych.
Powiązane orzeczenia
- III RN 3/98 1998-03-05Czy dopuszczalne jest wydanie decyzji o zwrocie nieruchomości wywłaszczonej, która znajduje się w trwałym zarządzie jednostki organizacyjnej, mimo braku formalnego wygaśnięcia tego zarządu?
- III RN 130/97 1998-02-25Czy organ administracyjny, rozpoznając sprawę o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, jest związany wcześniejszą oceną prawną Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącą dopuszczalności częściowego rozwiązania umowy o wiecz…
- III ARN 27/87 1987-11-26Czy postępowanie wywołane wniesieniem rewizji nadzwyczajnej od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości powinno zostać umorzone, jeśli organ administracji państwowej wydał…
- III ARN 31/87 1988-12-04Czy nieruchomość wywłaszczona na podstawie ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości podlega zwrotowi, jeżeli organ administracji ustalił, że nie została użyta i jest zbędna na cele,…
- III RN 83/98 1998-09-03Czy właściwość rzeczową organu administracyjnego do stwierdzenia nieważności decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości należy oceniać według przepisów prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania tej decyzji, czy też w…
Powołane przepisy
art. 74
Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 28.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności.