III CB 6/23
Izba Cywilna2023-04-13
Skład orzekający: Józef Iwulski, Kazimierz Klugiewicz, Marta Romańska, Marcina Łochowskiego, Marcin Łochowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sędzia Sądu Najwyższego, powołany na podstawie uchwały Krajowej Rady Sądownictwa, której wykonanie zostało wstrzymane przez Naczelny Sąd Administracyjny, może zostać wyłączony od rozpoznania sprawy ze względu na wątpliwości co do jego niezawisłości i bezstronności?Ratio decidendi
Sędzia Sądu Najwyższego, powołany na podstawie uchwały Krajowej Rady Sądownictwa, której wykonanie zostało wstrzymane przez Naczelny Sąd Administracyjny, powinien zostać wyłączony od rozpoznania sprawy, jeśli istnieją uzasadnione wątpliwości co do jego niezawisłości i bezstronności. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażono pogląd, że udział osoby powołanej w takim trybie w składzie sądu prowadzi do nienależytej obsady sądu lub sprzeczności składu sądu z przepisami prawa, co narusza prawo do sądu gwarantowane przez Konstytucję RP, prawo UE i Europejską Konwencję Praw Człowieka.Stan faktyczny
Złożono wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Marcina Łochowskiego od rozpoznania sprawy z uwagi na wątpliwości co do jego niezawisłości i bezstronności. Wniosek oparto na okolicznościach powołania sędziego, które miały nastąpić na podstawie uchwały KRS, której wykonanie zostało wstrzymane przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wnioskodawczyni podniosła, że takie powołanie narusza konstytucyjne prawo do sądu. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy wyłączył sędziego Sądu Najwyższego Marcina Łochowskiego od rozpoznania sprawy z wniosku Miejskiego Ośrodka [...] w K. przy uczestnictwie A. S., sygn. akt I CSK 6747/22.Pełny tekst orzeczenia
III CB 6/23 POSTANOWIENIE 13 kwietnia 2023 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Józef Iwulski (sprawozdawca) SSN Kazimierz Klugiewicz Prezes SN Michał Laskowski SSN Marta Romańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 13 kwietnia 2023 r. w Warszawie, sprawy z wniosku A. S. o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego Marcina Łochowskiego wymogów niezawisłości i bezstronności w sprawie I CSK 6747/22 wyłącza sędziego Sądu Najwyższego Marcina Łochowskiego od rozpoznania sprawy z wniosku Miejskiego Ośrodka [...] w K. przy uczestnictwie A. S., sygn. akt I CSK 6747/22. J. Iwulski W. Kozielewicz M. Laskowski zdanie odrębne M. Romańska K. Klugiewicz UZASADNIENIE Pełnomocniczka z urzędu uczestniczki A. S. w sprawie z wniosku Miejskiego Ośrodka [...] w K. o przyjęcie do szpitala psychiatrycznego bez zgody uczestniczki, sygn. akt: I CSK 6747/22, złożyła wniosek o przeprowadzenie testu bezstronności i niezawisłości SSN Marcina Łochowskiego i jednocześnie o wyłączenie z orzekania sędziego w oparciu o art. 49 Kodeksu postępowania cywilnego. Zdaniem
III CB 6/23 2 wnioskującej, skarga kasacyjna uczestniczki oparta jest na braku zasadności zastosowania art. 29 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (jednolity tekst: Dz.U. z 2022 r., poz. 2123 ze zm.), co stanowi ingerencję w konstytucyjne prawo wolności i nietykalności człowieka, gdyż zdrowie psychiczne jest fundamentalnym dobrem osobistym każdego człowieka, a ochrona praw osób z zaburzeniami psychicznymi należy do państwa. Skoro każdy obywatel ma swobodny wybór co do potrzeby podjęcia leczenia oraz jego czasu, miejsca i rodzaju, to orzeczenie wydane w takiej sprawie "nie powinno być obarczone w jakimkolwiek momencie kwestiami bezstronności czy niezawisłości". W ocenie wnioskującej, już samo powołanie SSN Marcina Łochowskiego stwarza takie zagrożenie, gdyż został on nominowany do orzekania w Sądzie Najwyższym na podstawie uchwały Krajowej Rady Sądownictwa (dalej KRS) nr […] z dnia 28 sierpnia 2018 r. i przyjął nominację Prezydenta RP zgodnie z postanowieniem z dnia 10 października 2018 r. nr 1130.48.2018. Dodatkowo wypowiedzi sędziego umieszczone na T. i odsyłanie do innych linków oraz prezentacji potwierdzają jednoznacznie, że istnieją duże obawy co do jego bezstronności i niezależności, która jest wymagana w niniejszej sprawie. Brak przeprowadzenia testu bezstronności i niezależności wobec sędziego Marcina Łochowskiego może doprowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci ograniczenia wolności uczestniczki i niemożności ich przywrócenia do stanu pierwotnego w przypadku nieuwzględnienia skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy ustalił, co następuje: Sędzia Marcin Łochowski został przedstawiony Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej z wnioskiem o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych uchwałą nr […] z dnia 28 sierpnia 2018 r. w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na dwadzieścia stanowisk sędziego Sądu Najwyższego w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, (Monitor Polski z 2018 r. poz. 633). Postanowieniem z dnia 27 września 2018 r., II GW 28/18 (LEX nr 2565926) Naczelny Sąd Administracyjny (dalej NSA) wstrzymał wykonanie uchwały KRS z dnia 28 sierpnia 2018 r. nr 331/18 a wyrokiem z dnia 21 września 2021 r., II GOK
III CB 6/23 3 8/18 (LEX nr 3241714) uchylił tę uchwałę (nr 331/18) w punkcie 2. w stosunku do (...). W uzasadnieniu tego wyroku NSA między innymi stwierdził, że wniesienie odwołania od tej uchwały - podobnie, jak i przez niektórych innych jej adresatów - nie stanowiło przeszkody do świadomego przekazania jej przez KRS Kancelarii Prezydenta RP, a więc mimo wszczęcia i niezakończenia procesu jej sądowej kontroli, a także udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania jej wykonania, a więc w sytuacji, gdy o jej prawnym bycie, zawieszonym w związku z wniesieniem odwołania, nie rozstrzygnął jeszcze właściwy i uprawniony do tego sąd. NSA wywiódł dalej, że w związku z tym uzasadniony jest wniosek, iż wskazane działanie - stanowiąc stałą praktykę KRS w odniesieniu do uchwał podejmowanych w przedmiocie przedstawienia (nieprzedstawienia) wniosków o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego - miało charakter intencjonalny i wprost zmierzało do uniemożliwienia przeprowadzenia przez NSA kontroli zgodności z prawem wymienionych uchwał w koniecznym do tego zakresie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: I. Sędzia Marcin Łochowski został powołany na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek KRS ukształtowanej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3). W uchwale składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20 (OSNK 2000 nr 2, poz. 1 i OSNC 2020 nr 4, poz. 34) przesądzono, że udział takiej osoby w składzie Sądu Najwyższego prowadzi w każdym przypadku do nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. lub sprzeczności składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. Uchwała z chwilą jej podjęcia uzyskała moc zasady prawnej (art. 87 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, jednolity tekst: Dz.U. z 2021 r., poz. 1904 ze zm.; dalej ustawa o SN), co powoduje, że każdy skład orzekający Sądu Najwyższego jest nią związany (tak w szczególności postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2023 r., lI KB 10/22, LEX nr 3498591). Nie ma przy tym podstaw do uznania, że skutki tej uchwały zostały zniesione wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 kwietnia 2020 r., U 2/20
III CB 6/23 4 (OTK-A 2020 poz. 61), co wyjaśnił Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 5 kwietnia 2022 r., III PZP 1/22 (OSNP 2022 nr 10, poz. 95; OSP 2023 nr 3, poz. 24, z glosą G. Kamieńskiego), postanowieniach z dnia 16 września 2021 r., I KZ 29/21 (OSNK 2021 nr 10, poz. 41), z dnia 29 września 2021 r., V KZ 47/21 (LEX nr 3230203) i z dnia 21 stycznia 2022 r., III CO 6/22 (LEX nr 3371942) oraz Sąd Apelacyjny w Gdańsku w postanowieniu z dnia 14 października 2021 r., II AKa 154/21 (LEX nr 3251903). Nietrafny jest więc pogląd (por. uzasadnienie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 2022 r., V KB 10/22, LEX nr 3431721) o związaniu Sądu Najwyższego wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 kwietnia 2020 r., U 2/20. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego, U 2/20, jest poddany jednoznacznej krytyce w literaturze; zob.: A. Zieliński: Niezawisły, bezstronny, właściwy...; S. Trociuk: Powołanie (odmowa powołania) sędziego przez Prezydenta RP a Konstytucja oraz S. Biernat: Trybunał Konstytucyjny wypowiada posłuszeństwo prawu Unii Europejskiej [wszystkie w:] Wokół kryzysu praworządności, demokracji i praw człowieka. Księga jubileuszowa Profesora Mirosława Wyrzykowskiego, pod red. A. Bodnara i A. Ploszki, Warszawa 2020; M. Wróblewski: Rozdział XV. § 96 Prawa podstawowe określone w KPP [w:] System Prawa Unii Europejskiej, Tom 1, Podstawy i źródła prawa Unii Europejskiej, pod red. Stanisława Biernata, wyd. 1, Warszawa 2020, s. 825; P. Polak: Związanie sądu wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego wydanym w nieprawidłowo umocowanym składzie (refleksje na tle wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2018 r.), Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2020 nr 3, s. 63; M. Wróblewski: Polski system odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów w świetle standardów prawa Unii Europejskiej, Przegląd Prawa Konstytucyjnego 2020 nr 4, s. 184; A. Kappes, J. Skrzydło: Czy wyroki neo-sędziów są ważne? - rozważania na tle uchwały trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z 23.01.2020 r. (BSA I-4110-1/20), Palestra 2020 nr 5, s. 120; M. Safjan: Prawo do skutecznej ochrony sądowej - refleksje dotyczące wyroku TSUE z 19.11.2019 r. w sprawach połączonych, Palestra 2020 nr 5, s. 5; A. Grabowski, B. Naleziński: Konstytucyjne prawo do niezawisłego i bezstronnego sądu w państwie pozornie praworządnym, PiP 2020 nr 10, s. 25; P. Tuleja: Ustrojowe znaczenie uchwały SN z 23.01.2020 r.,
III CB 6/23 5 PiP 2020 nr 10, s. 48; M. Ziółkowski: Konstytucyjna kompetencja sądu do ochrony własnej niezależności (uwagi na marginesie uchwały SN z 23.01.2020 r.), PiP 2020 nr 10, s. 71; W. Hermeliński i B. Nita-Światłowska: Glosa do wyroku Wielkiej Izby ETPC z dnia 1 grudnia 2020 r., Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 5, s. 38; A. Wyrozumska: Wyrok FTK z 5.05.2020 r. w świetle podobnych orzeczeń sądów innych państw członkowskich Unii Europejskiej, PiP 2020 nr 9, s. 47; R. Zawłocki: Rozdział 11. Problematyka odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziego z tytułu orzekania w przedmiocie wyłączenia sędziego powołanego z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa [w:] Bezstronność sędziego w sprawach karnych w świetle zarzutu wadliwości jego powołania, pod red. P. Wilińskiego i R. Zawłockiego, Poznań 2021; L. Garlicki: Trybunał Strasburski a kryzys polskiego sądownictwa. Uwagi na tle wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 19.12.2020 r., Ástrádsson przeciwko Islandii, Przegląd Sądowy 2021 nr 4, s. 5; M. Radajewski: Glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2020 r., PiP 2021 nr 9, s. 149; A. Kustra-Rogatka: Glosa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 października 2021 r., Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 11, s. 4; D. Minich: Konstytucjonalizm versus populizm. Rywalizacja idei w polskiej praktyce politycznej, Przegląd Prawa Publicznego 2021 nr 11, s. 52; K. Stefański: Konsekwencje ukarania sędziego przez Izbę Dyscyplinarną Sądu Najwyższego, PiP 2021 nr 12, s. 3; W. Wróbel: Skutki rozstrzygnięcia w sprawie w perspektywie Sądu Najwyższego i sądów powszechnych, Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 12, s. 26; A. Wyrozumska: Wyroki Trybunału Konstytucyjnego w świetle prawa międzynarodowego, Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 12, s. 38; M. Romańska: Za co płacimy wszyscy, czyli rzecz o "reformach" wymiaru sprawiedliwości, Gazeta Prawna z dnia 23 marca 2022 r.; M. Safjan: Kilka uwag o odpowiedzialności władzy publicznej z tytułu naruszenia prawa europejskiego [w:] Ius civile vigilantibus scriptum est. Księga jubileuszowa Profesora Adama Olejniczaka, pod red. J. Haberko, J. Grykiela i K. Mularskiego, wyd. 1, Warszawa 2022; M. Safjan: O wykładni prawa i autonomii pojęć uwag kilka [w:] Ius et Ratio. Księga jubileuszowa dedykowana Profesor Elżbiecie Skowrońskiej-Bocian, Warszawa 2022; M. Radajewski: Status prawny asesorów sądowych w Rzeczpospolitej Polskiej, Warszawa 2022, Rozdział IV. § 5. Gwarancje
III CB 6/23 6 niezawisłości asesorskiej; T. Pietrzykowski: Polski kryzys konstytucyjny oczami pozytywisty prawniczego, PiP 2022 nr 3, s. 3; J. Gudowski: Iudex impurus. Wyłączenie z mocy samej ustawy sędziego objętego zarzutem wadliwego powołania lub przejścia na wyższe stanowisko sędziowskie, Przegląd Sądowy 2022 nr 5, s. 7; D. Minich: Konstytucjonalizm - autorytaryzm. Tak daleko, a tak blisko, Przegląd Prawa Publicznego 2022 nr 9, s. 23; K. Lipiński: Ustawowy test niezawisłości i bezstronności sędziego w sprawach karnych, Palestra 2022 nr 10, s. 8. Wiążącego charakteru nie mają także wyroki Trybunału Konstytucyjnego: z dnia 14 lipca 2021 r., P 7/20 (OTK-A 2021, poz. 49); z dnia 7 października 2021 r., K 3/21 (OTK-A 2022, poz. 65; Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 11, s. 4, z krytyczną glosą A. Kustry-Rogatki); z dnia 24 listopada 2021 r., K 6/21 (OTK-A 2022, poz. 9; Europejski Przegląd Sądowy 2022 nr 8, s. 4, z glosą I.C. Kamińskiego) oraz z dnia 10 marca 2022 r., K 7/21 (OTK-A 2022, poz. 24). Wyroki te należy kwalifikować jako orzeczenia nieistniejące, a w każdym razie jako orzeczenia negatywne, pozornie zakresowe, w rzeczywistości orzeczenia interpretacyjne (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2017 r., III PZ 11/17, OSNP 2018 nr 7, poz. 93 oraz przywołana w nim literatura: M. Safjan: Skutki prawne orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, PiP 2003 nr 3, s. 3; E. Łętowska, K. Gonera: Wieloaspektowość następstw stwierdzania niekonstytucyjności, PiP 2008 nr 5, s. 20; J. Dominowska: Klasyfikacja orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, Przegląd Sądowy 2008 nr 5, s. 34; A. Kustra: Wyroki zakresowe Trybunału Konstytucyjnego, Przegląd Sejmowy 2011 nr 4, s. 49). Orzeczenia te nie istnieją, a w każdym razie nie powodują utraty mocy obowiązującej przepisów, a więc nie wiążą niezawisłych sądów, w szczególności Sądu Najwyższego (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2009 r., zasada prawna, III PZP 2/09, OSNP 2010 nr 9-10, poz. 106 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2010 r., IV CO 37/09, OSNC 2010 nr 12, poz. 166; Przegląd Sejmowy 2011 nr 2, s. 179, z glosą P. Radziewicza; PiP 2011 nr 11, s. 127, z glosą M. Ziółkowskiego). Wymienione orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego należy pominąć jako niezgodne z zasadą pierwszeństwa prawa Unii Europejskiej. Sąd krajowy jest
III CB 6/23 7 bowiem zobowiązany, w celu zapewnienia pełnej skuteczności przepisów prawa Unii Europejskiej, do pominięcia w zawisłym przed nim sporze oceny krajowego sądu konstytucyjnego, który odmawia wykonania wyroku Trybunał Sprawiedliwości UE wydanego w trybie prejudycjalnym, nawet jeśli wyrok ten nie jest rezultatem wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożonego przez ten sąd w kontekście tego sporu (wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE (Wielka Izba) z dnia 22 lutego 2022 r. w sprawie C-430/21, postępowanie zainicjowane przez RS, EU:C:2022:99, w szczególności pkt 77; patrz również: opinia Rzecznika Generalnego TSUE Anthony’ego Michaela Collinsa przedstawiona w dniu 15 grudnia 2022 r. w sprawie C-204/21, Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej, EU:C:2022:991 oraz Opinia Rzecznika Generalnego Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej Anthony’ego Michaela Collinsa przedstawiona w dniu 15 grudnia 2022 r. w sprawach połączonych C-615/20 i C-671/20, Prokuratura Okręgowa w Warszawie przeciwko YP i inni oraz M.M., EU:C:2022:986; por. też: wyroki TSUE z dnia 5 października 2010 r. w sprawie C-173/09, Georgi Iwanow Ełczinow przeciwko Nacionałna zdrawnoosiguritełna kasa, EU:C:2010:581 oraz z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie C-416/10, Jozef Križan i inni przeciwko Slovenská inšpekcia životného prostredia, EU:C:2013:8; w literaturze ostatnio patrz: A. Sołtys: Relacja zasady bezpośredniego skutku i zasady pierwszeństwa prawa Unii Europejskiej w świetle najnowszego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości, Europejski Przegląd Sądowy 2022 nr 6, s. 4; Z. Nowicka: Kontrola konstytucyjności a prawo pierwotne Unii Europejskiej, Europejski Przegląd Sądowy 2023 nr 1, s. 4). Nieistnienie wymienionych wyroków Trybunału Konstytucyjnego, a w każdym razie ich niewiążący charakter jest jednoznacznie stwierdzany w krytycznej ocenie przedstawianej w literaturze: S. Biernat: Czas chaosu i niepewności, Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 8, s. 1; H. Izdebski: Glosa do wyroku NSA z dnia 6 maja 2021 r., Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2021 nr 6, s. 140; S. Biernat: Polska w Unii Europejskiej w świetle nowego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości i Trybunału Konstytucyjnego, Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 10, s. 1; M. Kawczyńska: Spór o kopalnię Turów, czyli stosowanie i efektywność środków tymczasowych w postępowaniach dotyczących naruszenia prawa unijnego,
III CB 6/23 8 Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 11, s. 24; S. Biernat: Jak różnie można postępować w razie konfliktów państw członkowskich z sądami europejskimi, Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 12, s. 1; M. Florczak-Wątor: (Nie)skuteczność wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7.10.2021 r., K 3/21. Ocena znaczenia orzeczenia z perspektywy prawa konstytucyjnego, Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 12, s. 4; N. Półtorak: Kilka uwag o skutkach wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie, K 3/21 dla stosowania prawa unijnego przez polskie sądy, Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 12, s. 12; J. Łacny: Pieniądze nerwem wojny? - czyli o możliwych skutkach finansowych wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K 3/21 z 7.10.2021 r., Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 12, s. 39; A. Wyrozumska: Gra na wyroki nieistniejące, Monitor Konstytucyjny z dnia 5 grudnia 2022 r.; M. Sokołowski: W stronę wspólnych wartości. Przyczynek do refleksji nad treścią wyroku TK z 7.10.2021 r., K 3/21, w związku z zapytaniem Prezesa Rady Ministrów w sprawie zgodności art. 1, 2, 4 i 19 TUE z Konstytucją RP [w:] Ius civile vigilantibus scriptum est. Księga jubileuszowa Profesora Adama Olejniczaka, pod red. J. Haberko, J. Grykiela i K. Mularskiego, wyd. 1, Warszawa 2022; D. Miąsik: System Prawa Unii Europejskiej, Tom 2, Zasady i prawa podstawowe, wyd. 1, Warszawa 2022, Rozdział II. § 6. Zasada autonomii prawa unijnego; S. Biernat: W kierunku dobrego czy złego prawa? Załamanie się zasad państwa prawnego w Polsce oraz H. Suchocka: Europejska Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz jej znaczenie w porządku prawnym państw członkowskich - kilka refleksji w przededniu 30-lecia ratyfikacji konwencji przez Polskę [w:] W poszukiwaniu dobrego prawa. Księga Jubileuszowa Profesora Mirosława Steca. Tom I. Perspektywa publicznoprawna, pod red. K. Małysy-Sulińskiej, M. Spyry i A. Szumańskiego, Warszawa 2022; Z. Nowicka: Glosa do wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 6 października 2021 r., Europejski Przegląd Sądowy 2022 nr 3, s. 40; M. Szwed: Przewlekłość postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w świetle art. 6 i art. 13 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, Przegląd Sądowy 2022 nr 7-8, s. 7; A. Wyrozumska: Wyrok Trybunału Konstytucyjnego (K 6/21) dotyczący orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Xero Flor, które rzekomo "nie istnieje", Europejski Przegląd
III CB 6/23 9 Sądowy 2023 nr 2, s. 4; M. Krzyżanowska-Mierzewska: Proceduralna reakcja Europejskiego Trybunału Praw Człowieka na kryzys praworządności w Polsce, Europejski Przegląd Sądowy 2023 nr 2, s. 16. II. W orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (wyroki z dnia 22 lipca 2021 r., Reczkowicz przeciwko Polsce, skarga nr 43447/19, ECHR:2021:0722; LEX nr 3199038; z dnia 8 listopada 2021 r., Dolińska-Ficek i Ozimek przeciwko Polsce, skargi nr 49868/19 i 57511/19, ECHR:2021:1108 oraz z dnia 3 lutego 2022 r., Advance Pharma sp. z o.o. przeciwko Polsce, skarga nr 1469/20, LEX nr 3301552) przesądzono, że orzekanie przez osoby powołane do Sądu Najwyższego na podstawie wniosku KRS w składzie i trybie przewidzianym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. stanowi naruszenie prawa do sądu z art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., Dz.U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 (patrz też wyrok Wielkiej Izby ETPC z dnia 15 marca 2022 r., skarga 43572/18, w sprawie Grzęda przeciwko Polsce, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2022 nr 2, s. 97, z omówieniem Agnieszki Wilk-Ilewicz oraz wyrok ETPC z dnia 16 czerwca 2022 r., skarga nr 39650/18, w sprawie Żurek przeciwko Polsce, ECHR:2022:0616). Orzecznictwo to jest powszechnie aprobowane w literaturze, oprócz wyżej powołanych przykładów patrz również: M. Szymanowski: Rozdział 9. pkt 9.2.4.3.4. Nieważność wynikająca z wadliwości składu orzekającego (art. 379 pkt 4 k.p.c.) [w:] Postępowanie w sprawach z zakresu prawa pracy, pod red. K.W. Barana, Warszawa 2021; M. Wrzołek-Romańczuk: Glosa do wyroku Wielkiej Izby ETPC z dnia 1 grudnia 2020 r., Gudmundur Andri Ástrádsson przeciwko Islandii, Iustitia 2021 nr 1, s. 40; M. Skwarcow: Odpowiedzialność dyscyplinarna sędziów oraz postępowanie przed rzecznikiem dyscyplinarnym na podstawie Prawa o ustroju sądów powszechnych (po ostatnich zmianach ustawowych i wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15.07.2021 r.), Przegląd Sądowy 2021 nr 11-12, s. 65; M. Romańska: Spróbuję wyjaśnić prezes Małgorzacie Manowskiej, Gazeta Prawna z dnia 30 sierpnia 2022 r.; K. Markiewicz: Wpływ regulacji "covidowych" na zasadę niezmienności (stabilności) oraz kolegialność składów sądów odwoławczych, Polski Proces Cywilny 2022 nr 1, s. 38; J. Markiewicz-Stanny, M. Skibińska: Wykonanie wyroków Parol v. Polska i Adamkowski v. Polska - uwagi
III CB 6/23 10 na temat naruszenia prawa dostępu do sądu przez odrzucenie apelacji od wyroku z uwagi na niezłożenie odpisów apelacji w polskim postępowaniu cywilnym, Polski Proces Cywilny 2022 nr 3, s. 522; G. Kamieński: Wyłączenie z mocy samego prawa sędziego delegowanego na podstawie art. 77 Prawa o ustroju sądów powszechnych (art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.), Przegląd Sądowy 2022 nr 10, s. 44. Orzeczenie wydane z udziałem wadliwie powołanego sędziego na podstawie wniosku KRS w składzie i trybie przewidzianym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. oznacza naruszenie prawa do sądu gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE oraz art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 6 ust. 1 Konwencji (wyrok Wielkiej Izby ETPCz z dnia 1 grudnia 2020 r., skarga nr 26374/18, Gudmundur Andri Ástrádsson przeciwko Islandii i wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE (Wielka Izba) z dnia 19 listopada 2019 r. w połączonych sprawach C-585/18, C-624/18 i C-625/18, AK przeciwko Krajowej Radzie Sądownictwa oraz CP i DO przeciwko Sądowi Najwyższemu, EU:C:2019:982; LEX/el. 2019, z glosą A. Grzelak; M. Wolny, M. Szuleka: Memorandum: Przewidywane skutki prawne; a w jego wykonaniu wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2019 r., III PO 7/18, OSNP 2020 nr 4, poz. 38, a także postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2020 r., III PO 8/18, niepublikowane i III PO 9/18, OSNP 2021 nr 2, poz. 21 oraz wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE (Wielka Izba) z dnia 6 października 2021 r. w sprawie C-487/19, postępowanie zainicjowane przez W.Ż., EU:C:2021:798; Europejski Przegląd Sądowy 2022 nr 3, s. 40-50, z glosą Z. Nowickiej oraz wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE (Wielka Izba) z dnia 2 marca 2021 r. w sprawie C-824/18, A.B., C.D., E.F., G.H. i I.J. przeciwko Krajowej Radzie Sądownictwa, EU:C:2021:153, a w jego wykonaniu wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2021 r., II GOK 2/18, LEX nr 2687377; Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2021 nr 6, s. 140-154, z aprobującą glosą H. Izdebskiego; wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 6 maja 2021 r., II GOK 3/18, LEX nr 3170844; z dnia 21 września 2021 r., II GOK 8/18, LEX nr 3241714; z dnia 21 września 2021 r., II GOK 11/18, LEX nr 3258218; z dnia 11 października 2021 r., II GOK 20/18, LEX nr 3267075; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 2021 r., III PSKP 13/21, OSNP 2022 nr 2, poz. 11; ostatnio por.
III CB 6/23 11 też opinie Rzecznika Generalnego TSUE Anthony’ego Michaela Collinsa przedstawione w dniu 15 grudnia 2022 r. w sprawach połączonych C-181/21 i C-269/21, G. przeciwko M.S., przy udziale: Rzecznika Praw Obywatelskich i Prokuratury Okręgowej w Katowicach oraz BC i DC przeciwko X, przy udziale: Rzecznika Praw Obywatelskich i Prokuratury Okręgowej w Krakowie, EU:C:2022:990; w sprawie C-204/21, Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej, EU:C:2022:991 oraz w sprawach połączonych C-615/20 i C-671/20, Prokuratura Okręgowa w Warszawie przeciwko YP i inni oraz M.M., EU:C:2022:986; por. także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego wstrzymujące wykonanie uchwał Krajowej Rady Sądownictwa w przedmiocie przedstawienia wniosków o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego: z dnia 25 września 2018 r., II GW 22/18, ONSAiWSA 2019 nr 3, poz. 54; z dnia 25 września 2018 r., II GW 23/18, LEX nr 2551491; z dnia 27 września 2018 r., II GW 27/18, LEX nr 2565925; z dnia 27 września 2018 r., II GW 28/18, LEX nr 2565926; z dnia 8 października 2018 r., II GW 31/18, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2018 nr 6, s. 151, z glosą Z. Kmieciaka). Judykatura ta jest w pełni aprobowana w literaturze, oprócz wyżej powołanych przykładów patrz również: P. Uziębło: Kilka uwag o "reformowaniu" Krajowej Rady Sądownictwa, Iusticia 2017 nr 4, s. 173; E. Łętowska: Konstytucja i poezja, Monitor Prawniczy 2017 nr 16, s. 878; dwie krytyczne glosy do wyroku TK z dnia 20 czerwca 2017 r., K 5/17: R. Balicki: Iustitia 2017 nr 2, s. 91 i M. Radajewski: PiP 2018 nr 3, s. 133; M. Ejchart-Dubois, S. Gregorczyk-Abram, P. Kieszkowska-Knapik, M. Wawrykiewicz: Stan praworządności w Polsce. Działania podjęte przez instytucje Unii Europejskiej i niezrealizowane rekomendacje Komisji Europejskiej, Warszawa 2018; A. Machnikowska: O niezawisłości sędziów i niezależności sądów w trudnych czasach. Wymiar sprawiedliwości w pułapce sprawności, Warszawa 2018; A. Bień-Kacała: Polski przypadek judicialization of politics. Kilka słów o roli TK po 2015 roku [w:] Dookoła Wojtek... Księga pamiątkowa poświęcona Doktorowi Arturowi Wojciechowi Preisnerowi, pod red. R. Balickiego i M. Jabłońskiego, Wrocław 2018, s. 57; D. Łukowiak: Charakter prawny kadencji wybranych członków Krajowej Rady Sądownictwa (uwagi na tle wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K 5/17), Przegląd Legislacyjny 2018 nr 2, s. 63; K.
III CB 6/23 12 Markiewicz: Czy w Polsce są wolne sądy? Ocena z perspektywy trzech lat walki o praworządność, Radca Prawny. Zeszyty naukowe 2018 nr 4, s. 93; A. Kappes, J. Skrzydło: Wyrok TSUE jest taki, jaki powinien być, Rzeczpospolita z dnia 26 listopada 2019 r.; Ł. Bojarski: Jak przywrócić państwo prawa? Krajowa Rada Sądownictwa, Warszawa 2019; B. Stępień-Załucka: Sędziowski stan spoczynku. Studium konstytucyjnoprawne, Warszawa 2019; W. Wróbel: Izba Dyscyplinarna jako sąd wyjątkowy w rozumieniu art. 175 ust. 2 Konstytucji RP, Palestra 2019 nr 1-2, s. 17; J. Hetnarowicz-Sikora: Trudna sztuka autoprezentacji, czyli o tym, jak organ podający się za KRS walczy o ponowne otwarcie ustnego etapu postępowania przed TSUE przez pryzmat wypowiedzi członków tego organu, Iusticia 2019 nr 2, s. 92; W. Mojski: Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2019 r., Studia Iuridica Lublinensia 2019 nr 4, s. 165; M. Szwed: Glosa do wyroku ETPC z dnia 12 marca 2019 r., Europejski Przegląd Sądowy 2019 nr 7, s. 42; A.M. Świątkowski: Materialnoprawne rozważania na temat nieusuwalności z powodu wieku sędziów Sądu Najwyższego w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości, Przegląd Sądowy 2019 nr 9, s. 7; P. Filipek: Nieusuwalność sędziów i granice kompetencji państwa członkowskiego do regulowania krajowego wymiaru sprawiedliwości, Europejski Przegląd Sądowy 2019 nr 12, s. 4; P. Bogdanowicz, M. Taborowski: Regulacje dotyczące stanu spoczynku jako narzędzie służące odsunięciu określonej grupy sędziów od pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego - uwagi na tle wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 24.06.2019 r., Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej, Europejski Przegląd Sądowy 2019 nr 12, s. 15; P. Kardas: Kilka uwag o zasadzie niezależności adwokata oraz jej instytucjonalnych gwarancjach, Palestra Świętokrzyska 2019 nr 49-50, s. 2; R. Grzeszczak: Opinia prawna w przedmiocie oceny ustawy z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw w świetle prawa Unii Europejskiej (druk senacki nr 30), Warszawa 2020; W. Czapliński: Opinia prawna nt. zgodności ustawy z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (druk senacki nr 30) ze zobowiązaniami międzynarodowymi Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 2020;
III CB 6/23 13 R. Piotrowski: Ex iniuria iudex non oritur. Uwagi o ustrojowym znaczeniu tożsamości konstytucyjnej Krajowej Rady Sądownictwa; A. Śledzińska-Simon: Wymiana kadr w demokracji populistycznej, czyli o rzeczywistych i pozornych celach ustawodawczych; K. Kowalik-Bańczyk: Kilka uwag o bezpośrednim skutku horyzontalnym przepisów Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej; P. Tuleja: Odpowiedzialność dyscyplinarna sędziego za wydane orzeczenie jako instrument naruszania sędziowskiej niezawisłości; M. Pilich: Nieposłuszeństwo sędziów jako problem filozofii prawa i konstytucjonalizmu porównawczego. Refleksje nad przypadkiem Polski oraz A. Ploszka: Granice udziału sędziów sądów powszechnych w debacie publicznej. Standard strasburski a regulacja ustawowa [wszystkie w:] Wokół kryzysu praworządności, demokracji i praw człowieka. Księga jubileuszowa Profesora Mirosława Wyrzykowskiego, pod red. A. Bodnara i A. Ploszki, Warszawa 2020; S. Steinborn: Rozdział 3. Kryteria i procedura nominacji sędziów w Polsce oraz Maciej Małolepszy, Bartosz Jakimiec: Rozdział 9. Kryteria i procedura wyboru sędziów sądów powszechnych w ujęciu prawnoporównawczym [w:] Kryteria i procedua wyboru sędziów sądów powszechnych w wybranych państwach europejskich, pod red. M. Małolepszego, Warszawa 2020; S. Biernat: Wyrok Trybunału Sprawiedliwości dotyczący Izby Dyscyplinarnej SN i Krajowej Rady Sądownictwa i co z niego wynika?, Europejski Przegląd Sądowy 2020 nr 1, s. 1; D. Łukowiak: Konstytucyjne ramy kadencyjności organów władzy publicznej, Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny 2020 nr 1, s. 132; D. Miąsik: Instytucja pytań prejudycjalnych do Trybunału Sprawiedliwości w praktyce Sądu Najwyższego RP, Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny 2020 nr 1, s. 6; A.M. Świątkowski: Niezawisłość, bezstronność i niezależność - specyficzne, bezwzględnie obowiązujące, cechy zatrudnienia w zawodzie sędziego, Palestra 2020 nr 3, s. 58; A. Machnikowska: Odpowiedzialność władzy sądowniczej a odpowiedzialność dyscyplinarna sędziów, Przegląd Prawa Konstytucyjnego 2020 nr 4, s. 36; M. Mistygacz: Immunitet sędziowski w sprawach karnych na tle procesu delegitymizacji Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, Przegląd Prawa Konstytucyjnego 2020 nr 4, s. 138; M. Laskowski: Granice deliktu dyscyplinarnego sędziego, Przegląd Prawa Konstytucyjnego 2020 nr 4, s. 162; P. Kardas: Odpowiedzialność dyscyplinarna rzecznika dyscyplinarnego z tytułu naruszenia
III CB 6/23 14 niezawisłości sędziowskiej, Przegląd Prawa Konstytucyjnego 2020 nr 4, s. 94; E. Łętowska: Czego uczą odpowiedzi na pytania prejudycjalne dotyczące polskiego wymiaru sprawiedliwości, Palestra 2020 nr 5, s. 30; M. Wrzołek-Romańczuk: Status prawny osoby formalnie powołanej na urząd sędziego na skutek rekomendacji udzielonej przez Krajową Radę Sądownictwa w obecnym składzie - uwagi na tle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19.11.2019 r. oraz orzeczeń Sądu Najwyższego będących konsekwencją tego rozstrzygnięcia, Palestra 2020 nr 5, s. 74; K. Szczepanowska-Kozłowska: Prawo do skutecznego środka prawnego i bezstronnego sądu - art. 47 Karty Praw Podstawowych w relacjach horyzontalnych - kilka uwag w związku z wyrokiem TSUE w sprawach połączonych C-585/18; C-624/18; C-625/18, Palestra 2020 nr 5, s. 104; Z. Banaszczyk, J. Baszczeska: Czy konsekwencją wyroku TSUE z 19.11.2019 r. w sprawach połączonych powinna być w jakimkolwiek zakresie debata nad pierwszeństwem prawa unijnego przed prawem polskim?, Palestra 2020 nr 5, s. 142; M. Pyziak-Szafnicka: Trybunał Konstytucyjny a rebours, PiP 2020 nr 5, s. 25; A. Grzelak, A. Sakowicz: Wymóg niezależności sądu krajowego jako element skutecznej ochrony sądowej (uwagi na tle wyroku TS z 19.11.2019 r. w połączonych sprawach C-585/18, C-624/18 i C-625/18 dla polskiego wymiaru sprawiedliwości), PiP 2020 nr 5, s. 59; trzy krytyczne glosy do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 marca 2019 r., K 12/18: D. Łukowiak: Przegląd Konstytucyjny 2019 nr 3, s. 101; P. Jabłońska: Przegląd Prawa Konstytucyjnego 2020 nr 1, s. 346 i M. Radajewski: PiP 2020 nr 5, s. 149; A.M. Świątkowski: Niezawisłość a odpowiedzialność dyscyplinarna sędziów, PiZS 2020 nr 6, s. 8; A. Ziętek-Capiga: Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie funkcjonowania Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, PiZS 2020 nr 6, s. 43; M. Mistygacz, W. Sitek: Skutki postanowienia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 8.04.2020 r., dotyczącego niezależności Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego dla postępowań dyscyplinarnych, Przegląd Sądowy 2020 nr 7-8, s. 7; A. Grabowski, B. Naleziński: Konstytucyjne prawo do niezawisłego i bezstronnego sądu w państwie pozornie praworządnym, PiP 2020 nr 10, s. 25; Z. Kmieciak: Rozłączność kompetencji organów władzy w świetle orzecznictwa sądowego w przedmiocie ochrony praworządności, PiP 2020 nr 10, s. 112; M. Bernaczyk: Dostęp do list poparcia
III CB 6/23 15 kandydatów do Krajowej Rady Sądownictwa jako przykład neutralizacji aksjologicznej Konstytucji RP, Przegląd Prawa i Administracji 2020 Tom 120, s. 134; P. Kardas: Znaczenie pytań prejudycjalnych przedstawionych przez Sąd Dyscyplinarny Izby Adwokackiej w Warszawie w postępowaniu przed TSUE w sprawie C-55/20 dla procesu kształtowania gwarancji niezależności zawodów prawniczych na płaszczyźnie prawa europejskiego, Palestra Świętokrzyska 2020 nr 51-52, s. 2; P. Kardas: Zagrożenia dla zasady rządów prawa w świetle Raportu Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2020 r., Palestra Świętokrzyska 2020 nr 53-54, s. 10; I. Florczak: Rozdział 5. Prawo do sądu w indywidualnych sporach pracy [w:] Postępowanie w sprawach z zakresu prawa pracy, pod red. K.W. Barana, Warszawa 2021; A. Wyrozumska: Odwracanie kota ogonem bez żadnego trybu, czyli o orzeczeniach Trybunału Konstytucyjnego w sprawach, Kpt 1/20 i U 2/20 [w:] Problem praworządności w Polsce w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE (2018-2020), red. J. Barcz, A. Grzelak, R. Szyndlauer, Warszawa 2021; K. Markiewicz: Rozdział II. Niezawisłość i niezależność sądu jako gwarancja dostępu do ochrony prawnej [w:] Dostęp do ochrony prawnej w postępowaniu cywilnym, pod red. K. Flagi-Gieruszyńskiej, R. Flejszara i E. Marszałkowskiej-Krześ, Warszawa 2021; M. Wrzołek-Romańczuk: Glosa do wyroku Wielkiej Izby ETPC z dnia 1 grudnia 2020 r., Gudmundur Andri Ástrádsson przeciwko Islandii, Iustitia 2021 nr 1, s. 40; M. Szwed: Dialog między Naczelnym Sądem Administracyjnym a Europejskim Trybunałem Praw Człowieka, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2021 nr 1-2, s. 196; S. Biernat: Czy i jak kontrolować procedurę powołania sędziów do Sądu Najwyższego?, Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 3, s. 1; A. Sołtys: Pluralistyczna koncepcja relacji prawa UE i prawa krajowego wobec współczesnych wyzwań dla europejskiego porządku konstytucyjnego PiP 2021 nr 4, s. 3; A.M. Siwierska: Odpowiedzialność dyscyplinarna sędziego w Polsce w świetle wyroku TSUE z 15 lipca 2021 r. Aspekty materialne i procesowe, Radca Prawny. Zeszyty Naukowe 2021 nr 4, s. 11; A.M. Świątkowski: Prawo do zaskarżenia decyzji administracyjnej Krajowej Rady Sądownictwa o odmowie powołania na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego - opinia Rzecznika Generalnego Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Palestra 2021 nr 4, s. 6; K. Grajewski, P.J. Uziębło: Podstawowe założenia projektu
III CB 6/23 16 ustawy o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw z 2020 r., PiP 2021 nr 6, s. 43; G. Borkowski, K. Gajda-Roszczynialska: Prawidłowość procesów nominacyjnych a prawo do sądu ustanowionego ustawą. Uwagi na tle wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 19.12.2020 r., Ástrádsson przeciwko Islandii, cz. 1, Przegląd Sądowy 2021 nr 6, s. 31 oraz cz. 2, Przegląd Sądowy 2021 nr 7-8, s. 25; K. Kowalik-Bańczyk: Skuteczna ochrona prawna w działalności Sądu Unii Europejskiej, Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 8, s. 16; K. Kozub-Ciembroniewicz i D. Szumiło-Kulczycka: Glosa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 października 2020 r., PiP 2021 nr 8, s. 81-100; J. Wawrzyniak: Systemowa deprecjacja praworządności (kontekst ustrojowy), PiP 2021 nr 9, s. 67; M. Radajewski: Glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2020 r., PiP 2021 nr 9, s. 149; A.M. Świątkowski: Unijna koncepcja praworządności. Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Euro-pejskiej w sprawie C-791/19 - Skuteczna ochrona sądowa - Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej, Przegląd Sądowy 2021 nr 10, s. 5; A. Kustra-Rogatka: Glosa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 października 2021 r., K 3/21, Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 11, s. 4; A. Wyrozumska: Wyroki Trybunału Konstytucyjnego w sprawach, K 3/21 oraz, K 6/21 w świetle prawa międzynarodowego, Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 12, s. 38; T. Pietrzykowski: Bezstronność sędziowska. Lekcje z kryzysu, Przegląd Sądowy 2022 nr 1, s. 5; Z. Kmieciak: Glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2021 r., PiP 2022 nr 4, s. 158; B. Bieniek, A. Górnicz-Mulcahy: Ustrojowe gwarancje niezawisłości asesora sądu powszechnego w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości, PiP 2022 nr 6, s. 29; M.A. Nowicki: Europejski Trybunał Praw Człowieka - przegląd orzecznictwa, Palestra 2022 nr 7-8, s. 124; A. Kustra-Rogatka: Czy Unia Europejska zmieniła Konstytucję? (o dynamice znaczenia integracji europejskiej w polskim konstytucjonalizmie), PiP 2022 nr 10, s. 170-190. III. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażono wielokrotnie trafne poglądy, że w razie wystąpienia ryzyka nieprawidłowej obsady sądu lub sprzeczności składu sądu z przepisami prawa należy podjąć wszelkie środki zapobiegające, a jednym z nich jest instytucja wyłączenia sędziego. Sędzia SN Marcin Łochowski powinien więc zostać wyłączony z udziału w rozpoznaniu niniejszej sprawy, gdyż naruszenie
III CB 6/23 17 obowiązujących standardów może doprowadzić do odpowiedzialności odszkodowawczej państwa (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22, OSNK 2022 nr 6, poz. 22, OSP 2023 nr 2, poz. 13, z aprobującą glosą K. Lipińskiego; postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 25 listopada 2021 r., I CSKP 524/21, LEX nr 3262183; z dnia 8 czerwca 2022 r., V KO 43/22, LEX nr 3375645; z dnia 23 czerwca 2022 r., II KO 48/22, LEX nr 3370369; z dnia 28 lipca 2022 r., V KO 69/22, LEX nr 3375652 oraz z dnia 26 października 2022 r., II CSKP 556/22, LEX nr 3425593; por. także: postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 25 sierpnia 2022 r., II PUB 2/22, LEX nr 3411745; z dnia 6 września 2022 r., II KK 44/21, LEX nr 3416465; z dnia 16 września 2022 r., III KK 339/22; z dnia 28 września 2022 r., IV KK 333/22 i V KK 485/21 oraz z dnia 14 października 2022 r., V KB 6/22). Należy mieć na względzie również wyroki Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 1 lipca 2008 r. w sprawach połączonych C-341/06 P i C-342/06 P, Chronopost SA i La Poste przeciwko UFEX i innym (ECR 2008, s. I-4777; EU:C:2008:375, pkt 46 i 48; Glosa 2008 nr 4, s. 92, z glosą K. Klafkowskiej-Waśniowskiej) oraz z dnia 26 marca 2020 r. (Wielka Izba) w sprawach połączonych C-542/18 RX-II i C-543/18 RX-II, Erik Simpson przeciwko Radzie Unii Europejskiej oraz HG przeciwko Komisji Europejskiej (EU:C:2020:232, pkt 57), według których gwarancje dostępu do niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy, a w szczególności gwarancje określające pojęcie, jak również skład tego sądu, stanowią podstawę prawa do rzetelnego procesu sądowego; prawo to oznacza, że każdy sąd jest zobowiązany zbadać, czy ze względu na swój skład stanowi on taki właśnie sąd, jeżeli pojawia się w tym względzie poważna wątpliwość; badanie to jest nieodzowne w kontekście zaufania, które sądy społeczeństwa demokratycznego muszą wzbudzać u jednostki; w tym sensie taka kontrola stanowi istotny wymóg formalny, którego należy bezwzględnie dochować i którego spełnienie należy sprawdzić z urzędu. W tym zakresie patrz też: M. Górski: Prawo do skutecznego środka prawnego w art. 47 Karty Praw Podstawowych UE - znaczenie i deficyty, Europejski Przegląd Sądowy 2016 nr 8, poz. 37; K. Gajda-Roszczynialska: Test sześciu warunków unijnego standardu pojęcia "sądu" a polski wymiar sprawiedliwości -
III CB 6/23 18 rozważania na kanwie wyroku TSUE z 27.2.2018 r. w sprawie Associaçao Sindical dos Juízes Portugueses, Iusticia 2018 nr 2, s. 61; M.J. Zieliński: Wpływ wad procesu nominacyjnego sędziów na ocenę zachowania standardu prawa do sądu, komentarz do wyroku ETPC z dnia 12 marca 2019 r., skarga nr 26374/18, Gudmundur Andri Ástrádsson przeciwko Islandii [w:] Europejska Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Komentarz Orzeczniczy za rok 2019, pod red. J. Kosonogi, Warszawa 2019, s. 93; R. Spano: Zasada rządów prawa jako gwiazda przewodnia w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka - trybunał strasburski a niezawisłość sądownictwa, Europejski Przegląd Sądowy 2021 nr 5, s. 4; J. Roszkiewicz: Indywidualny test niezawisłości sędziego powołanego z naruszeniem prawa - uwagi na tle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego, Przegląd Sądowy 2022 nr 11-12, s. 75; M. Skwarcow: Status prawny Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego oraz test bezstronności sędziego - uwagi do ustawy z 9.06.2022 r., Przegląd Sądowy 2023 nr 1, s. 66-87; M. Radajewski: Badanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego na podstawach określonych w ustawie z 9.06.2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw: Przegląd Sądowy 2023 nr 1, s. 105-119. IV. Sąd Najwyższy, rozpoznając niniejszy wniosek, nie poddaje ocenie umocowania sądów i trybunałów oraz innych konstytucyjnych organów państwowych, nie ocenia również zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego z tego powołania uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości (art. 29 § 2 i 3 ustawy o SN), uważa natomiast, że co do sędziego Marcina Łochowskiego zostały spełnione przesłanki określone w art. 29 § 5 ustawy o SN (interpretowanym w zgodzie z art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka w związku z art. 91 ust. 2 Konstytucji RP oraz z art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE i art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) ponieważ: 1) przedstawione "okoliczności towarzyszące powołaniu" sędziego oznaczają, że w ustrojowej procedurze powołania doszło do rażącego naruszenia prawa polegającego na "umyślnym i intencjonalnym" zignorowaniu przez KRS
III CB 6/23 19 wstrzymania wykonania uchwały z dnia 28 sierpnia 2018 r. nr 331/18, orzeczonego postanowieniem z dnia 27 września 2018 r., II GW 28/18, w trybie udzielenia przez NSA ochrony tymczasowej a przez to do uniemożliwienia przeprowadzenia przez NSA kontroli zgodności z prawem tej uchwały; 2) "okoliczności postępowania sędziego po powołaniu" polegają na braku negatywnej oceny (biernej akceptacji) prawidłowości procedury powołania, mimo przedstawionej wyżej judykatury i poglądów doktryny; 3) "wpływ bezstronności i niezawisłości sędziego na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy", jest niezbędny w każdej sprawie rozstrzyganej przez sąd (co dotyczy oczywiście sprawy o przyjęcie do szpitala psychiatrycznego bez zgody uczestniczki, dotyczącej konstytucyjnie chronionych praw wolności i nietykalności człowieka), a więc konieczne jest, aby zawsze orzekał niezawisły i bezstronny sędzia (uzasadnienie powołanego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2023 r., lI KB 10/22). Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 29 § 18 zdanie pierwsze ustawy o SN należało orzec jak na wstępie. M. Laskowski J. Iwulski M. Romańska K. Klugiewicz W. Kozielewicz zdanie odrębne [SOP] [ał]
Powiązane orzeczenia
- I USK 196/23/1 2024-01-17Czy wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego, oparty na wątpliwościach co do procedury powołania sędziego, jest uzasadniony w świetle przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, Konstytucji RP oraz orzecznictwa Trybu…
- I USKP 83/23/2 2024-12-12Czy okoliczności związane z procedurą powołania sędziego Sądu Najwyższego mogą stanowić podstawę do jego wyłączenia od rozpoznania sprawy?
- I USK 91/25 2025-10-21Czy okoliczności związane z procedurą powołania sędziego Sądu Najwyższego mogą stanowić podstawę do jego wyłączenia od rozpoznania sprawy?
- I NWW 28/23 2023-06-29Czy wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego, oparty wyłącznie na kwestionowaniu zgodności z prawem ich powołania na urząd i umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości, podlega rozpoznaniu?
- II KK 542/25 2026-02-04Czy sędzia Sądu Najwyższego, powołany na urząd w procedurze z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej niezgodnie z Konstytucją, powinien zostać wyłączony od udziału w rozpoznaniu sprawy z uwagi na istnienie uza…
Powołane przepisy
art. 49art. 29art. 439 § 1 pkt 2 KPKart. 379 pkt 4 KPCart. 87 § 1art. 1art. 6art. 13art. 6 ust. 1art. 77art. 48 § 1 pkt 1 KPCart. 45 ust. 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy