III CO 1049/25

Izba Cywilna2025-10-22

Skład orzekający: Małgorzata Manowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy pozwany w sprawie o rozwód ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Sąd Najwyższy powinien oznaczyć sąd właściwy do rozpoznania sprawy na podstawie art. 45 § 2 k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie powinien oznaczać sądu właściwego do rozpoznania sprawy na podstawie art. 45 § 2 k.p.c., jeżeli z treści pozwu wynika, że pozwany ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W takiej sytuacji właściwość miejscową można ustalić na podstawie miejsca zamieszkania strony pozwanej zgodnie z art. 41 zd. 2 k.p.c.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy we Włocławku zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o rozwód, wskazując, że żadna ze stron nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej. Sąd Najwyższy analizując akta sprawy stwierdził, że pozwany ma miejsce zamieszkania w Polsce, co pozwala na ustalenie sądu właściwego na podstawie art. 41 zd. 2 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo.

Pełny tekst orzeczenia

III CO 1049/25 POSTANOWIENIE 22 października 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Małgorzata Manowska na posiedzeniu niejawnym 22 października 2025 r. w Warszawie w sprawie z powództwa N.N. przeciwko M.N. o rozwód, na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy we Włocławku postanowieniem z 2 lipca 2025 r., I C 408/25, o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, odmawia oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo. (R.N.) UZASADNIENIE Postanowieniem z 2 lipca 2025 r. Sąd Okręgowy we Włocławku zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy z powództwa N.N. przeciwko M.N. o rozwód. Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z art. 45 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej. Zdaniem Sądu Okręgowego, w niniejszej sprawie z treści pozwu jednoznacznie wynika, że żadna ze stron nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c. III CO 1049/25 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W sprawie o rozwód właściwość miejscową należy ustalić na podstawie art. 41 k.p.c., zgodnie z którym powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma – sąd miejsca zamieszkania powoda. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniano już, że oznaczenie na podstawie art. 45 k.p.c. sądu właściwego do rozpoznania powództwa, będzie uzasadnione dopiero w razie jednoznacznego stwierdzenia, że żadna ze stron nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c. (m.in. postanowienia SN: z 26 stycznia 2022 r., III CO 125/22, z 11 stycznia 2024 r., III CO 1098/23 i z 7 lutego 2025 r., III CO 59/25). Wbrew ocenie Sądu Okręgowego w rozpoznawanej sprawie nie ma potrzeby oznaczenia sądu właściwego. Z treści pozwu wynika, że pozwany zamieszkuje na terenie Rzeczpospolitej Polskiej w I. Można zatem ustalić sąd właściwy, na podstawie miejsca zamieszkania strony pozwanej, zgodnie z art. 41 zd. 2 k.p.c. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. Małgorzata Manowska (M.M.) [SOP]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 45 § 2 KPCart. 41 KPCart. 45 KPCart. 41§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 27.07.2026. · PDF źródłowy