III CO 747/24

III CO 747/24 POSTANOWIENIE 6 listopada 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ewa Stefańska na posiedzeniu niejawnym 6 listopada 2024 r. w Warszawie w sprawie z powództwa D. G. przeciwko B. G. o rozwód, na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Lublinie postanowieniem z 17 czerwca 2024 r., III C 720/24, o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, oddala wniosek. UZASADNIENIE Postanowieniem z 17 czerwca 2024 r. Sąd Okręgowy w Lublinie zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego w sprawie o rozwód z powództwa D. G. przeciwko B. G.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie art. 45 k.p.c., sądu właściwego do rozpoznania powództwa jest uzasadnione dopiero w razie jednoznacznego stwierdzenia, że nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c. (zob. postanowienie SN z 26 stycznia 2022 r., III CO 125/22). III CO 747/24 2 W sprawie o rozwód właściwość miejscową należy ustalić zgodnie z art. 41 k.p.c. Stanowi on, że powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma – sąd miejsca zamieszkania powoda. W niniejszej sprawie nie zachodzi potrzeba oznaczenia sądu właściwego przez Sąd Najwyższy, skoro powódka wskazała w pozwie, że pozwany ma miejsce zamieszkania w Polsce w miejscowości Ł.. Oznacza to, że możliwe jest określenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 zd. 2 in fine k.p.c. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji. [SOP] r.g.