III CO 441/26

III CO 441/26 POSTANOWIENIE 29 maja 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk na posiedzeniu niejawnym 29 maja 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa J.K. o zapłatę, na skutek wystąpienia przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku postanowieniem z 9 stycznia 2026 r., V ACz 615/23, o wyznaczenie innego sądu równorzędnego, odmawia wyznaczenia innego sądu równorzędnego. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2026 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku zwrócił się do Sądu Najwyższego na podstawie art. 44 § 2 k.p.c. o wyznaczenie do rozpoznania sprawy innego sądu równorzędnego. Wskazał, że nie może podejmować dalszych czynności w sprawie wobec złożenia przez wszystkich sędziów żądań wyłączenia od rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 44 § 1 k.p.c., jeżeli sąd właściwy nie może z powodu przeszkody rozpoznać sprawy lub podjąć innej czynności, sąd nad nim przełożony wyznaczy inny sąd równorzędny. W myśl art. 44 § 2 k.p.c. o wyznaczenie innego sądu równorzędnego występuje sąd właściwy. III CO 441/26 2 Do przeszkód w rozpoznaniu sprawy należy m.in. przypadek wyłączenia na podstawie art. 48 lub art. 49 k.p.c. wszystkich sędziów danego sądu od rozpoznania sprawy (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2004 r., III CZP 66/14, OSNC 2015, nr 6, poz. 71). Z uzasadnienia postanowienia Sądu Apelacyjnego nie wynikało jednak, aby sytuacja taka in casu wystąpiła. Podstawy do zastosowania art. 44 k.p.c. nie stanowi natomiast złożenie przez wszystkich sędziów danego sądu żądań ich wyłączenia od rozpoznania sprawy. Żądania te powinny podlegać rozpoznaniu zgodnie z art. 52 § 1 k.p.c., a wyniku ich rozpoznania nie można uprzedzać, odwołując się do art. 44 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. Paweł Grzegorczyk (K.G.) [SOP]