III CR 227/63

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Ignatowicz. Sędziowie: R. Czarnecki (sprawozdawca), J. Krajewski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z wniosku Kazimierza B. o rozgraniczenie, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości na postanowienie Sądu Powiatowego w Krośnie Odrzańskim z dnia 20 grudnia 1962 r.,uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Powiatowemu w Krośnie Odrzańskim do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneSąd Powiatowy dokonał rozgraniczenia "według dotychczasowego stanu użytkowania".Od tego prawomocnego orzeczenia Minister Sprawiedliwości założył nadzwyczajną rewizję opartą na zarzucie istotnego naruszenia przepisów prawa.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Jak to już zostało wyjaśnione w ustalonej od szeregu lat judykaturze Sądu Najwyższego, art. 41 pr. rzecz. przewiduje jako pierwsze kryterium rozgraniczenia stan prawny nieruchomości sąsiadujących ze sobą, oparty na tytułach własności. Drugim kolejnym kryterium rozgraniczenia, tzn. kryterium, które wchodzi w rachubę dopiero w wypadku, gdy stanu własności nie da się stwierdzić - jest posiadanie. Odmienne rozumienie art. 41 pr. rzecz., w szczególności dokonanie rozgraniczenia stosownie do posiadania, a z pominięciem własności, mogłoby prowadzić do wywłaszczenia przedmiotu rozgraniczenia z powołaniem się na same argumenty pozaprawne (najczęściej gospodarcze), tego zaś ustawa nie przewiduje. Art. 41 pr. rzecz. zezwala na rozgraniczenie "z uwzględnieniem wszelkich okoliczności" dopiero wtedy, gdy nie da się stwierdzić ani własności, ani posiadania.Sąd Powiatowy bez dokonania wyjaśnienia, czy da się stwierdzić stan własności, rozgraniczył nieruchomości zgodnie ze stanem posiadania. Tym samym więc Sąd naruszył art. 41 pr. rzecz. i art. 326 k.p.c., co uzasadnia uwzględnienie rewizji nadzwyczajnej.Z tego względu orzeczono jak w sentencji (art. 396 § 1 k.p.c.).