III CR 361/65

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia R. Czarnecki (sprawozdawca). Sędziowie: W. Kuryłowicz, J. Krajewski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Zrzeszenia "C" (Biuro Rejonu w K.) przeciwko Stefanowi P. o zapłatę, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 6 lipca 1965 r.,uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał Sądowi Powiatowemu dla m. Krakowa do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktycznePowodowe Zrzeszenie prowadzi Zakład Specjalny dla Dzieci. W zakładzie tym przebywa syn pozwanego. Strona powodowa domaga się zasądzenia od pozwanego zwrotu kosztów utrzymania jego syna.Sąd Wojewódzki zmienił postanowienie Sądu Powiatowego oddalające zarzut niedopuszczalności drogi sądowej i pozew odrzucił. Według zapatrywania Sądu Wojewódzkiego, skoro ustalenie wysokości odpłatności za utrzymanie syna pozwanego nastąpiło na mocy decyzji organów administracji, to "tym samym strona powodowa posiada wystarczający tytuł egzekucyjny do egzekwowania dochodzonej pozwem należności (...) w trybie egzekucji administracyjnej".Od powyższego orzeczenia Minister Sprawiedliwości złożył rewizję nadzwyczajną.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Stosownie do postanowień uchwały nr 506 Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 1959 r. w sprawie opłat za świadczenia zakładów pomocy społecznej (M.P. z 1960 r. Nr 13, poz. 60 ze zm.) oraz instrukcji nr 25/9 Ministra Pracy i Opieki Społecznej z dnia 11 kwietnia 1960 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania opłat, udzielenia ulg i zwolnień od odpłatności za świadczenia zakładów pomocy społecznej dla osób nie posiadających zaopatrzenia emerytalnego (rentowego) (Dz. Urz. Pr. i Op. Sp. Nr 4, poz. 20 ze zm.) - ustalenie wysokości opłat za świadczenia zakładu następuje na podstawie decyzji organu administracji. Postanowienia te oznaczają, że ustalenie wysokości wspomnianych opłat należy do właściwości organu administracji, co sprawia, że kwestia wysokości tych opłat usuwa się spod kognicji sądu, natomiast z postanowień, o których mowa, nie wypływają wnioski, które by miały jakiekolwiek znaczenie dla kwestii trybu dochodzenia opłat. Jeżeli zaś instrukcja nr 25/9 wspomina o trybie egzekucji administracyjnej, to jedynie odsyła w tym względzie do postanowień rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 czerwca 1955 r. w sprawie przymusowego ściągania niektórych należności państwowych (Dz. U. Nr 32, poz. 143 ze zm., a zwłaszcza Dz. U. z 1960 r. Nr 7, poz. 51). Według zaś tych postanowień, w trybie egzekucji administracyjnej podlegają ściąganiu tylko należności państwowych zakładów i urządzeń.Zakład, w którym przebywa syn pozwanego, nie jest zakładem państwowym. Brak też innego przepisu szczególnego, który by dochodzenie cywilnoprawnego roszczenia strony powodowej przekazywał do właściwości innego organu.Skoro więc odrzucenie pozwu nie znajduje oparcia w ustawie, orzeczono jak w sentencji.