III CR 627/61

WyrokIzba Cywilna1962-02-26

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kwota wypłacona z tytułu ubezpieczenia od nieszczęśliwych wypadków pokrywa roszczenia o zadośćuczynienie i utracone zarobki w przypadku wypadku przy pracy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu pierwszej instancji, uznając, że nie zostały należycie wyjaśnione i rozważone wszystkie okoliczności sprawy. W szczególności, brak było właściwego ustalenia faktycznej wysokości odszkodowania należnego powodowi, zwłaszcza z tytułu uszczerbku w zarobkach od daty pozwu do dnia 4 kwietnia 1961 r. Kwota wypłacona z Państwowego Zakładu Ubezpieczeń z tytułu ubezpieczenia od nieszczęśliwych wypadków niekoniecznie musiała pokrywać roszczenia o zadośćuczynienie i utracone zarobki.
Stan faktyczny
Powód dochodził od pozwanej Huty odszkodowania za wypadek przy pracy, domagając się zadośćuczynienia, wyrównania utraconego zarobku oraz renty. Sąd pierwszej instancji zasądził część roszczeń, uznając, że kwota otrzymana z ubezpieczenia od nieszczęśliwych wypadków pokrywa pozostałe żądania. Sąd ten oddalił roszczenie o rentę, wskazując, że zarobek powoda po wypadku wraz z rentą inwalidzką przewyższa zarobek sprzed wypadku. W wyniku rewizji obu stron, Sąd Najwyższy uchylił wyrok.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia C. TabęckiSędziowie: J. Krzyżanowski (sprawozdawca), Z. Kopliński.SentencjaPowód z tytułu odszkodowania za wypadek przy pracy (29 czerwca 1959 r.) domagał się od pozwanej Huty zadośćuczynienia w kwocie 20.000 zł oraz wyrównania utraconego zarobku w okresie choroby w kwocie 11.159,10 zł i od dnia 1 kwietnia 1960 r. renty miesięcznej po 1.304 zł.Sąd Wojewódzki zasądził na rzecz powoda kwotę 20.301 zł (15.000 zł z tytułu zadośćuczynienia i kwotę 5.301 zł z tytułu utraconego zarobku) i w pozostałej części powództwo oddalił przyjmując - przy stwierdzeniu pełnej odpowiedzialności pozwanego za skutki wypadku powoda - że otrzymana przez powoda z Państwowego Zakładu Ubezpieczeń kwota 32.000 zł z tytułu ubezpieczenia od nieszczęśliwych wypadków pokrywa nawet z nadwyżką oddalone roszczenia powoda zarówno z tytułu zadośćuczynienia jak i z tytułu utraconych zarobków. Natomiast bieżąca renta wyrównawcza powodowi nie należy się, gdyż od dnia 4 kwietnia 1961 r. pracuje on w pozwanej Hucie, i jego zarobek miesięczny łącznie z pobieraną rentą inwalidzką przewyższa nawet średni zarobek sprzed wypadku.Wskutek rewizji obu stron Sąd Najwyższy wyrok powyższy w części tak oddalającej jak i zasądzającej roszczenia uchylił i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania wobec niewyjaśnienia i nierozważenia okoliczności przytoczonych w powołanej tezie oraz wobec braku należytego ustalenia faktycznej wysokości odszkodowania jakie powinno powodowi przypadać, w szczególności z tytułu uszczerbku w zarobkach od daty pozwu do dnia 4 kwietnia 1961 r.

Powiązane orzeczenia

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026.