III CRN 363/84

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN Z. Świeboda (sprawozdawca).Sędziowie SN: J. Majorowicz, K. Olejniczak.SentencjaSąd Najwyższy Izba Cywilna i Administracyjna po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 1985 r. sprawy z powództwa J.C. przeciwko T. i I. małż. C. o eksmisję z mieszkania na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL nr DK III Pc 1798/84, od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 2 lipca 1981 r. sygn. (...)uchyla zaskarżony wyrok w części zawierającej nakaz pozostawienia przez pozwanych w mieszkaniu całego umeblowania, przyborów oraz ruchomości i w tym zakresie powództwo oddala.Uzasadnienie faktycznePozwem z dnia 23 maja 1981 r. J.C. domagała się orzeczenia opróżnienia przez pozwanych (syna T. i jego żonę I.) mieszkania położonego w P., Osiedle B. m. 76, przy równoczesnym pozostawieniu w tym mieszkaniu całego umeblowania, przyborów oraz ruchomości.W uzasadnieniu pozwu powódka podnosiła, iż pozwani źle się do niej odnoszą, bezprawnie korzystają z umeblowania mieszkania oraz urządzeń i przyborów domowych, ponadto pozwany od trzech lat nie partycypuje w płaceniu czynszu i innych świadczeń, zaś pozwana zamieszkuje w lokalu powódki bez jakichkolwiek tytułu prawnego.Wyrokiem z dnia 2 lipca 1981 r. Sąd Rejonowy w W. uwzględnił powództwo przy równoczesnym zastrzeżeniu obowiązku pozostawienia w mieszkaniu całego umeblowania, przyborów oraz ruchomości.W rewizji nadzwyczajnej Prokurator Generalny PRL wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku w części obejmującej nakaz pozostawienia w mieszkaniu całego umeblowania, przyborów oraz ruchomości i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzuca rażące naruszenie prawa, a w szczególności art. 3 § 2, 213 § 2, 316 § 1 k.p.c. oraz interesu PRL.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy rozważył, co następuje:Słusznie skarżący zarzuca, że sformułowanie w zaskarżonym wyroku nakazu - niezależnie od orzeczenia opróżnienia mieszkania - pozostawienie całego umeblowania, przyborów oraz ruchomości nie jest prawidłowe. Wyrok bowiem dotyczy eksmisji, jest wyrokiem o świadczenie. Zamieszczenie w nim nakazu pozostawienia ruchomości jest też orzeczeniem świadczenia. Wyrok taki jako podlegający wykonaniu w egzekucji musi zawierać m.in. dokładne określenie przedmiotu świadczenia. Tymczasem ogólnikowe zamieszczenie w nim wzmianki o pozostawieniu całego umeblowania, przyborów oraz ruchomości praktycznie nie jest wykonalne. Stanowi ten wyrok swoiste superfluum.Z tych też względów należało orzec co do istoty sprawy przez uchylenie wyroku w zaskarżonej części i oddalenie powództwa w tym zakresie (art. 422 § 1 k.p.c.).Wydanie orzeczenia o świadczenie, które ze względu na swoją treść nie może być wykonane, narusza również interes PRL, bo godzi w powagę wymiaru sprawiedliwości. Dlatego upływ terminu z art. 421 § 2 k.p.c. nie stoi na przeszkodzie w uwzględnieniu rewizji nadzwyczajnej.