III CSK 104/16

Sygn. akt III CSK 104/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku M. B. przy uczestnictwie Z. B. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwotę 1.800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni oraz usunięcie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń. Koniecznej selekcji skarg kasacyjnych pod kątem realizacji tych funkcji służy instytucja przedsądu ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skarg kasacyjnych. Zakres przeprowadzanego badania jest ograniczony do kontroli, czy w sprawie ujawniły się okoliczności przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c., przemawiające za przyjęciem skargi do rozpoznania. Skarżący wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania odwołał się do wskazania art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. oraz twierdzenia, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Mimo odwołania się we wniosku do art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., należy zauważyć, że przepis ten nie odzwierciedla przesłanki sformułowanej jako „potrzeba prawidłowego zastosowania wyżej powołanego przepisu”, którego skarżący nie sprecyzował, lecz przytaczał różne przepisy, w tym zarówno procesowe, jak i art. 43 § 2 k.r. i o. W odniesieniu do drugiej ze wskazanych przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania należy podkreślić, że - zgodnie z utrwalonym orzecznictwem - przez oczywistą zasadność skargi kasacyjnej rozumieć należy stan, w którym jest ona uzasadniona w sposób ewidentny, możliwy do stwierdzenia już na pierwszy rzut oka, bez potrzeby prowadzenia złożonych rozumowań (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 kwietnia 2015 r., II CSK 550/14 oraz z dnia 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15 - nie publ.). Skarżący nie przedstawił wywodu uzasadniającego taką ocenę zaskarżonego postanowienia. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. aj 3