III CSK 145/15

Sygn. akt III CSK 145/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku G. F. przy uczestnictwie Gminy Nowy Sącz i M. S. o zmianę postanowienia w sprawie Ns […] o stwierdzenie nabycia spadku po M. N., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 sierpnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 18 grudnia 2014 r., sygn. akt III Ca 647/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Nowym Sączu – w sprawie o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku – oddalił apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w Nowym Sączu z dnia 9 czerwca 2014 r. Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, wskazując, że jest ona oczywiście uzasadniona, gdyż nie została zrealizowana funkcja rozpoznawcza i kontrolna sądu drugiej instancji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącej, iż skarga jest oczywiście uzasadniona, powinna ona w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżąca wykaże, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.). Wymagań tych nie spełnia twierdzenie skarżącej, poprzestające na ogólnikowym zarzucie, że „nie została zrealizowana funkcja rozpoznawcza, jak i kontrolna Sądu drugiej instancji”. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). 3