III CSK 235/18

WyrokIzba Cywilna2019-02-15

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości spełnia wymogi formalne określone w art. 3989 § 1 k.p.c. i czy zawiera wystarczająco sformułowane zagadnienie prawne?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ jej uzasadnienie odbiegało od wymagań art. 3989 § 1 k.p.c. Skarżący skoncentrował się na wysłowieniu pokrzywdzenia i niedostatkach ustaleń, zamiast na zarzutach jurydycznych właściwych postępowaniu kasacyjnemu. Wprawdzie powołano się na zagadnienie prawne dotyczące zakresu związania sądu rozgraniczającego nieruchomości wcześniejszym orzeczeniem w przedmiocie ochrony prawa własności, jednak nie zostało ono sformułowane i nadane mu wymaganej formy. Ponadto, skarga zmierzała do podważenia ustaleń faktycznych, co jest wyłączone w postępowaniu kasacyjnym na mocy art. 3983 § 3 k.p.c.
Stan faktyczny
W sprawie o rozgraniczenie nieruchomości, Sąd Okręgowy oddalił apelację wnioskodawców. Uczestnik A. P. wniósł skargę kasacyjną, zarzucając brak rzetelnego postępowania dowodowego i wskazując na zagadnienie prawne. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 235/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku B. F. i A. F. przy uczestnictwie K. P. i A. P. o rozgraniczenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 lutego 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika A. P. od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w T. w sprawie o rozgraniczenie oddalił apelację wnioskodawców od postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 23 sierpnia 2017 r. Uczestnik A. P. wniósł skargę kasacyjną, wskazując, że ani Sąd pierwszej instancji, ani Sąd Okręgowy nie przeprowadziły rzetelnego i merytorycznego postępowania dowodowego. Skarżący wskazał także na występujące w sprawie zagadnienie prawne. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Uzasadnienie przyczyn kasacyjnych odbiega od treści i wymagań art. 3989 § 1 k.p.c. Skarżący skoncentrował się na wysłowieniu pokrzywdzenia zaskarżonym orzeczeniem oraz wskazaniem niedostatków w zakresie ustaleń, stroniąc od zarzutów jurydycznych, właściwych wymaganiom postępowania kasacyjnego. Wprawdzie skarżący powołał się na „zagadnienie prawne dotyczące zakresu związania sądu dokonującego rozgraniczenia nieruchomości wcześniejszym orzeczeniem sądu w przedmiocie ochrony prawa własności”, jednak w istocie go nie sformułował i nie nadał mu wymaganej formy. Poza tym skarga, także w części motywującej przyczyny kasacyjne, zmierza do podważenia ustaleń, co jest w postępowaniu kasacyjnym wyłączone (art. 3983 § 3 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 3983 § 3 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 1§ 3§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy