III CSK 266/17

WyrokIzba Cywilna2018-02-07

Skład orzekający: Mirosław Bączyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna dotycząca naruszenia dóbr osobistych przez sędziego w uzasadnieniu orzeczenia może zostać przyjęta do rozpoznania, jeśli nie jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, stwierdzając, że nie była ona oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Sąd Apelacyjny trafnie ocenił, że informacje zawarte w uzasadnieniach postanowień, wynikające z ustaleń faktycznych i mieszczące się w ramach dyskrecjonalnego osądu sądu, nie naruszają dóbr osobistych powódki. Nie można również wiązać naruszenia dóbr osobistych z samym nieuwzględnieniem wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Stan faktyczny
Powódka domagała się ochrony dóbr osobistych i zapłaty od pozwanej, zarzucając naruszenie jej dóbr osobistych treścią uzasadnień postanowień wydanych przez pozwaną (sędzię). Sąd Okręgowy oddalił powództwo, a Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki. Powódka wniosła skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie art. 23, 24 i 448 k.c. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 266/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa A. S. przeciwko E. B. o ochronę dóbr osobistych i o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] adwokatowi O.M. kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE Powódka złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 grudnia 2016 r., w którym oddalono jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 marca 2016 r. Powódka wystąpiła przeciwko pozwanej z pozwem o ochronę jej dóbr osobistych i domagała się m.in. nakazania pozwanej przeproszenia powódki w odpowiedni sposób, zasądzenia zadośćuczynienia w wysokości 1.000 000 zł oraz zasądzenia odpowiedniej kwoty na rzecz określonej w pozwie fundacji. Sąd Okręgowy oddalił powództwo powódki jako nieuzasadnione. W skardze kasacyjnej powódki podnoszono naruszenie art. 23 k.c., 24 k.c. i 448 k.c. Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku, jego zmianę i orzeczenie zgodnie z żądaniem pozwu. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca wyjaśniła, że skarga jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p., bowiem - wbrew ocenie Sądu Apelacyjnego - doszło do naruszenia dóbr osobistych powódki. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analizując treść uzasadnienia obu Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o zadośćuczynienie nie występuje - wbrew stanowisku strony skarżącej -przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Złożona skarga kasacyjna nie jest bowiem oczywiście uzasadniona w rozumieniu tego przepisu. Sąd Apelacyjny oczywiście trafnie założył, że de lege lata nie jest wyłączona możliwość przypisania sędziemu odpowiedzialności cywilnej w związku z bezprawnym naruszeniem dóbr osobistych innych osób w toku dokonywania przez niego czynności judykacyjnych (np. wydawania rozstrzygnięć i ich uzasadnienia). Muszą być jednak spełnione wszystkie przesłanki tej odpowiedzialności przewidziane w art. 23, 24 i 448 k.c. Sąd Apelacyjny wskazał, że powódka łączy naruszenie jej dóbr osobistych przez pozwaną z treścią uzasadnienia postanowienia z dnia 8 maja 2014 r. 3 (w sprawie - I C […]), uzasadnienia z dnia 5 maja 2014 r. (w sprawie I C […]) i fragmentami uzasadnienia z dnia 6 maja 2014 r. (w sprawie - I C […]; s.8-9 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Szersza analiza treści uzasadnień wspomnianych postanowień prowadziła Sąd Apelacyjny do wniosku, że nie doszło do naruszenia dóbr osobistych powódki. W uzasadnieniach tych podano informacje wynikające z dokonywanych przez Sąd ustaleń faktycznych w rozpatrywanych sprawach, ponadto zawarto tam rozważania i oceny, które mieszczą się w ramach dyskrecjonalnego osądu sądu, nie wychodzą one poza niezbędny cel i sens uzasadnienia jurydycznego i tym samym nie można uznać, że należy im przypisywać bezprawny charakter. Tym samym nie było podstaw do twierdzenia, że doszło do naruszenia dóbr osobistych powódki (np. w postaci jej godności i czci, por. s. 6 uzasadnienia skargi kascyjnej powódki). Sąd Apelacyjny trafnie też zauważył, że naruszenia dóbr osobistych nie można wiązać z samym tylko nieuwzględnieniem wniosków powódki o zwolnienie jej od kosztów sądowych lub ustanowienia pełnomocnika z urzędu (s. 8 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce i postępowaniu kasacyjnym orzeczono stosownie do postanowień § 8 rozporządzenia MS z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714). aw jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 23 KCart. 3989 § 1 pkt 4 KPart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 23art. 3989 § 2 KPC§ 1 pkt 4§ 1 pkt 4§ 2§ 8

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy