III CSK 326/17

WyrokIzba Cywilna2018-04-20

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarzuty dotyczące swobody oceny dowodów oraz negowania ustaleń dotyczących składników majątku wspólnego, podniesione w skardze kasacyjnej jako podstawa jej oczywistej zasadności, uzasadniają przyjęcie skargi do rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że zarzuty dotyczące swobody oceny dowodów oraz negowania ustaleń faktycznych są niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia, a zarzuty te nie wykazały oczywistej zasadności skargi.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w sprawie o podział majątku wspólnego. Uzasadniła ją oczywistą zasadnością, wskazując na rażące naruszenie przepisów postępowania w zakresie oceny dowodów i negując ustalenia dotyczące składników majątku wspólnego. Sąd Najwyższy uznał te zarzuty za niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 326/17 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku U. S. przy uczestnictwie M. S. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 kwietnia 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt I Ca …/17, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 maja 2017 r. Sąd Okręgowy w T. w sprawie o podział majątku wspólnego oddalił apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 20 grudnia 2016 r. Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, wskazując, że jest oczywiście uzasadniona, gdyż doszło do rażącego naruszenia przepisów postępowania w zakresie oceny dowodów, tj. naruszenia unormowań wynikających z art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art. 391, 378 § 1 i 382 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, uzasadniany przyczyną przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., został oparty na zarzutach dotyczących swobody oceny dowodów oraz oparty na negowaniu ustaleń dotyczących składników majątku wspólnego. Zarzuty te nie tylko nie wykazują oczywistej zasadności skargi, ale są zasadniczo niedopuszczalne, gdyż podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów; w postępowaniu kasacyjnym nie jest dopuszczalne ich powoływanie, a Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 3983 § 3 i 39813 § 2 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 233 § 1 KPCart. 391art. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3983 § 3art. 3989 § 2 KPC§ 1§ 1 pkt 4§ 3§ 2§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026. · PDF źródłowy