III CSK 388/15

WyrokIzba Cywilna2016-04-26

Skład orzekający: Anna Kozłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien sprostować oczywistą omyłkę rachunkową w postanowieniu dotyczącym kosztów zastępstwa procesowego, gdy kwota zasądzona jest wyższa niż wynika z przepisów prawa?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy sprostował swoje postanowienie w zakresie kosztów zastępstwa procesowego, uznając wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej za uzasadniony. Błędnie zasądzona kwota 2700 zł została skorygowana do 1350 zł, ponieważ prawidłowe wyliczenie na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia, prowadziło do niższej kwoty.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy wydał postanowienie odmawiające przyjęcia skargi kasacyjnej i zasądzające od skarżących na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa koszty zastępstwa procesowego w kwocie 2700 zł. Pełnomocnik skarżących złożył wniosek o sprostowanie tego postanowienia, wskazując, że prawidłowa kwota kosztów powinna wynosić 1350 zł. Sąd Najwyższy uznał wniosek za uzasadniony i dokonał sprostowania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy sprostował swoje postanowienie z dnia 12 lutego 2016 r. w punkcie drugim, obniżając kwotę kosztów zastępstwa procesowego z 2700 zł do 1350 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 388/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta N. przy uczestnictwie A. G., R. A. L., I. K. o zasiedzenie nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 kwietnia 2016 r., wniosku pełnomocnika uczestników A. G. i R. A. L. o sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2016 r. sygn. akt III CSK 388/15 w części orzekającej o kosztach zastępstwa procesowego prostuje postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2016 r. sygn. III CSK 388/15 w punkcie drugim orzekającym o kosztach zastępstwa procesowego należnych Skarbowi Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, w ten sposób, że wpisaną tamże kwotę "2700 (dwa tysiące siedemset) zł" skreśla i w to miejsce wpisuje kwotę "1350 (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt) zł". 2 UZASADNIENIE W sprawie z w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta N. z udziałem A. G., R. A. L. i I. K. o zasiedzenie nieruchomości, postanowieniem z dnia 12 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej uczestników A. G., R. A. L. od postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia 27 maja 2015 r., sygn. III Ca […] i w punkcie drugim tego postanowienia, wobec złożenia przez wnioskodawcę odpowiedzi na skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, zasądził z tego tytułu od skarżących na rzecz pełnomocnika wnioskodawcy - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 2700 zł. W uzasadnieniu jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia wskazano przepisy art. 520 § 3 w związku z art. 39821 k.p.c. w związku z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, a w zakresie wysokości tych kosztów powołano § 6 pkt 6 i § 8 pkt 1 oraz § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z 2013 r., poz. 461 ze zm.). We wniosku z dnia 12 kwietnia 2015 r. pełnomocnik skarżących uczestników wniósł o sprostowanie tego postanowienia w zakresie kwoty kosztów zastępstwa procesowego wskazując, że prawidłowo wyliczona na podstawie powołanych przepisów kwota wynosi 1350 zł. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek jest uzasadniony. Biorąc pod uwagę, że w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia została określona na 100.000 zł, należna wnioskodawcy kwota z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wynosi 1350 zł. Dla jej bowiem wyliczenia przyjąć należało, zgodnie z § 8 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia, połowę stawki obliczonej na podstawie § 6 pkt 6 rozporządzenia, gdy tymczasem należność tę obliczono wprost od stawki wynikającej z § 6 pkt 6 rozporządzenia. Zważywszy, że z powołanej w uzasadnieniu podstawy prawnej obliczenia kosztów wynika kwota prawidłowa - 3 1350 zł, wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki jako omyłki rachunkowej podlegał uwzględnieniu. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji (art. 350 w związku z art. 39821 k.p.c.). aw jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 520 § 3art. 39821 KPCart. 11 ust. 3art. 350§ 3§ 6 pkt 6§ 8 pkt 1§ 13 ust. 4§ 6 pkt 6

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026. · PDF źródłowy