II CSK 1/13
WyrokIzba Cywilna2013-12-20
Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski, Mirosław Bączyk, Marta Romańska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę rachunkową w swoim wyroku dotyczącym wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia została błędnie ustalona?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., może sprostować oczywistą omyłkę rachunkową w swoim wyroku, jeśli dotyczy ona błędnego ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia przy wyliczaniu wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu. W przypadku, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia została błędnie określona, sąd jest zobowiązany do sprostowania tej omyłki, aby zapewnić prawidłowe ustalenie należnego wynagrodzenia.Stan faktyczny
Pełnomocnik powoda ustanowiony z urzędu wniósł o sprostowanie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2013 r. w sprawie II CSK 1/3. Wniosek dotyczył oczywistej omyłki rachunkowej w punkcie 2 wyroku, gdzie przyznano mu wynagrodzenie według stawki dla sprawy o wartości przedmiotu zaskarżenia 9.000 zł, podczas gdy faktyczna wartość wynosiła 90.000 zł. Pełnomocnik domagał się przyznania wynagrodzenia w kwocie 3.600 zł.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy prostuje oczywistą omyłkę rachunkową w pkt 2 wyroku z dnia 20 września 2013 r., sygn. akt II CSK 1/3, zastępując kwotę 1.200 zł kwotą 2.700 zł.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II CSK 1/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie z powództwa J. R. przeciwko […] Szpitalowi […] w S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 grudnia 2013 r., wniosku pełnomocnika powoda o sprostowanie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2013r., sygn. akt II CSK 1/3, prostuje oczywistą omyłkę rachunkową w pkt 2 wyroku z 20 września 2013r., w ten sposób, że kwotę 1.200 zł zastępuje kwotą 2.700 (dwa tysiące siedemset) zł.
UZASADNIENIE W pkt 2 wyroku z 20 września 2013 r. Sąd Najwyższy orzekł o wynagrodzeniu należnym pełnomocnikowi ustanowionemu dla powoda z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie według stawek taryfowych, omyłkowo jednak jak dla sprawy o wartości przedmiotu zaskarżenia wynoszącej 9.000 zł, podczas gdy wartość ta w sprawie rozstrzygniętej wyrokiem z 20 września 2013 r. wynosiła 90.000 zł. Pełnomocnik powoda wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej w związku z wyliczeniem należnego mu wynagrodzenia i wskazał, że powinno ono wynosić 3.600 zł, gdyż ustanowiony został dla powoda w postępowaniu kasacyjnym i tylko w tym postępowaniu go zastępował, a wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła nie 9.000 zł, lecz 90.000 zł. Stosownie do art. 108 § 1 i 109 § 1 k.p.c., sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Przepisy te mają odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym (art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.). Pełnomocnik z urzędu został wyznaczony do reprezentowania powoda w postępowaniu kasacyjnym. Wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie o ochronę dóbr osobistych, w której powód dochodził wyłącznie roszczenia majątkowego wynosiła nie 9.000 zł, lecz 90.000 zł, co usprawiedliwiało przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia według stawki z § 6 pkt 6, nie zaś z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013, poz. 461; dalej - rozporządzenie). Niniejsza sprawa rozpoznana została jednak na posiedzeniu niejawnym, nie zaś na rozprawie i dlatego należne pełnomocnikowi wynagrodzenia wynosi nie 100% stawki taryfowej, lecz 75% tej stawki (§ 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia). Z tych przyczyn o wynagrodzeniu pełnomocnika orzeczono stosownie do art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., § 2, § 6 pkt 6, § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia. aw jw
Powiązane orzeczenia
- I CSK 2384/22 2022-10-06Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę rachunkową w postanowieniu dotyczącym wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu?
- V CSK 301/18 2019-03-27Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę rachunkową w postanowieniu dotyczącym wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu?
- II KK 280/24 2024-08-07Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę rachunkową w swoim postanowieniu dotyczącym wynagrodzenia obrońcy z urzędu?
- II CSK 170/14 2014-11-14Czy możliwe jest sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu Sądu Najwyższego dotyczącej wysokości wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu w postępowaniu kasacyjnym?
- I UK 465/17 2019-04-09Czy Sąd Najwyższy może z urzędu sprostować oczywisty błąd rachunkowy w swoim własnym postanowieniu?
Powołane przepisy
art. 108 § 1art. 39821art. 391 § 1 KPCart. 350 § 1 KPC§ 1§ 6 pkt 6§ 6 pkt 4§ 13 ust. 4§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy