III CSK 411/16

WyrokIzba Cywilna2017-06-13

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna, która nie wykazuje potrzeby wykładni przepisów prawa, nie wskazuje prawidłowej wykładni ani nie uzasadnia błędności innej wykładni, a jedynie stanowi wyraz niezadowolenia z ustaleń faktycznych i oceny dowodów, może zostać przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ skarżąca nie wykazała potrzeby wykładni przepisów prawa (art. 31 i 37 k.r.o., art. 227, 233 § 1 i 363 k.p.c.), nie przedstawiła prawidłowej wykładni ani nie uzasadniła błędności innej. Skarga była wymierzona w ustalenia faktyczne i ocenę dowodów, co nie stanowi przyczyny kasacyjnej zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni złożyła wniosek o uzupełniający podział majątku dorobkowego. Sąd Rejonowy oddalił wniosek. Sąd Okręgowy zmienił postanowienie Sądu Rejonowego, oddalając wniosek o uzupełniający podział majątku dorobkowego. Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę 1350 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 411/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku G. K. przy uczestnictwie T. K. o uzupełniający podział majątku dorobkowego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 lipca 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę 1350 zł (tysiąc trzysta piędziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 19 listopada 2015 r., oddalając wniosek o uzupełniający podział majątku dorobkowego. Od postanowienia Sądu drugiej instancji wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, wskazując na potrzebę wykładni art. 31 i 37 k.r.o., a także art. 227, 233 § 1 i 363 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarżąca uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania potrzebą wykładni art. 31 i 37 k.r.o., a w innym miejscu art. 227, 233 § 1 i 363 k.p.c., 2 lecz ani nie wykazała, dlaczego taka potrzeba występuje, jaka wykładnia jest prawidłowa i ewentualnie dlaczego inna wykładnia jest błędna. W istocie jednak skarga jest wymierzona wyłącznie w ustalenia Sądu drugiej instancji oraz ocenę dowodów oraz stanowi wyraz ogólnego niezadowolenia z orzeczenia, to zaś nie stanowi przyczyny kasacyjnej (art. 3989 § 1 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 31art. 227art. 3989 § 1 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 520 § 3art. 39821art. 13 § 2 KPC§ 1§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy