III CZ 134/24

PostanowienieIzba Cywilna2024-08-05

Skład orzekający: Agnieszka Piotrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o podział majątku wspólnego i dział spadku, kwestionująca włączenie do masy majątkowej wierzytelności o znacznej wartości, może być uznana za niedopuszczalną z powodu wartości przedmiotu zaskarżenia niższej niż 150 000 zł, jeśli wartość kwestionowanej wierzytelności przekracza tę kwotę?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że w sytuacji, gdy uczestnik postępowania działowego podważa samo włączenie określonego składnika majątkowego do masy majątkowej, wartość przedmiotu zaskarżenia skargi kasacyjnej może być wyższa niż wartość jego udziału w podlegającej podziałowi masie majątkowej. Wartość ta jest wyznaczana przez kwestionowany składnik majątkowy, nawet jeśli wskazana przez skarżącego wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż wymagana ustawowo dla dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy dokonał podziału majątku wspólnego i działu spadku. Sąd Okręgowy zmienił to postanowienie, m.in. poprzez odmienne określenie składu i wartości dzielonej masy majątkowej. Uczestniczka wniosła skargę kasacyjną, kwestionując włączenie do majątku wspólnego wierzytelności w kwocie 248 000 zł. Sąd Okręgowy odrzucił skargę jako niedopuszczalną z powodu zbyt niskiej wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Okręgowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

III CZ 134/24 POSTANOWIENIE 5 sierpnia 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 5 sierpnia 2024 r. w Warszawie zażalenia A. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie z 8 kwietnia 2024 r., II WSC 12/24 (II Ca 275/23), w sprawie z wniosku R. F. z udziałem A. K. o podział majątku wspólnego i dział spadku, uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 10 stycznia 2023 r. Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie dokonał podziału majątku wspólnego wnioskodawcy R. F. i E. F., połączonego z działem spadku po E. F., między wnioskodawcą R. F. i córką zmarłej uczestniczką A. K.. Po rozpoznaniu apelacji obu stron od tego orzeczenia, Sąd Okręgowy w Szczecinie postanowieniem z 17 października 2023 r. zmienił je przez odmienne określenie składu i wartości dzielonej masy majątkowej oraz w zakresie sposobu jej podziału między uprawnionych. W skardze kasacyjnej uczestniczka A. K., określając wartość przedmiotu zaskarżenia na 104 000 zł, zakwestionowała przyjęcie przez Sąd drugiej instancji, III CZ 134/24 2 że w skład majątku wspólnego małżonków F. wchodziła wierzytelność przysługująca wnioskodawcy i spadkodawczyni wobec uczestniczki w kwocie 248 000 zł, podlegająca następnie podziałowi w treści reformatoryjnego orzeczenia Sądu Okręgowego i przekładająca się na ich wzajemne rozliczenia z tytułu spadkobrania po zmarłej żonie i matce. Postanowieniem z 8 kwietnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie odrzucił tę skargę jako niedopuszczalną rationae valoris w świetle art. 5191 § 1 i § 4 pkt 4 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie, uczestniczka zarzuciła naruszenie art. 3986 § 2 w zw. z art. 5191 § 1 i § 4 pkt 4 w zw. z art. 25 § 1 k.p.c. przez bezzasadne odrzucenie skargi i zaniechanie sprawdzenia i ustalenia właściwej wartości przedmiotu zaskarżenia w świetle treści podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje; Dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami oraz dział spadku jest uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia, która nie może być niższa niż 150.000 zł (art. 5191 § 1 i § 4 pkt 4 k.p.c. Zgodnie z ustalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, wartością przedmiotu zaskarżenia jest w takiej sprawie wartość konkretnego interesu w zaskarżeniu tj. roszczenia, żądania lub składnika majątkowego, którego dotyczy wniesiona skarga kasacyjna. Co do zasady w sprawach tych wartość przedmiotu zaskarżenia nie może przekraczać wartości przysługującego skarżącemu udziału w podlegającej podziałowi masie majątkowej. Wyjątkowo, w sytuacji, w której uczestnik postępowania działowego podważa samą zasadę podziału, podnosząc zarzut, że uwzględniony przez Sąd orzekający składnik majątkowy nie wchodzi w skład masy majątkowej lub w której obejmuje zaskarżeniem rozstrzygnięcie dotyczące roszczeń dochodzonych z tytułu posiadania rzeczy wspólnej lub z tytułu zwrotu pożytków albo rozliczenia nakładów w wysokości przekraczającej wartość udziału, wartość przedmiotu zaskarżenia może być wyższa niż wartość jego udziału (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02, OSNC 2004, Nr 1, poz. 11 III CZ 134/24 3 oraz z 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC 2004, Nr 4, poz. 60). Wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia należy do obowiązków wnoszącego skargę kasacyjną i zazwyczaj jest wystarczające do oceny dopuszczalności skargi, zwłaszcza, że sporządza ją zawodowy pełnomocnik procesowy (art. 871 k.p.c.). W orzecznictwie wskazuje się jednak, że podana wartość nie jest wiążąca dla Sądu drugiej instancji oraz Sądu Najwyższego i podlega weryfikacji na podstawie akt sprawy i treści skargi. Sprawdzenie wartości przedmiotu zaskarżenia powinno nastąpić także, gdy wskazana w skardze kasacyjnej wartość wprawdzie może uzasadniać odrzucenie skargi kasacyjnej, ale na podstawie danych z akt sprawy co do wartości majątku wspólnego, w sposób oczywisty nie odzwierciedla rzeczywistej wartości przedmiotu zaskarżenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 lipca 2020 r., I CZ 29/20). W tej sprawie pełnomocnik skarżącej oznaczył wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną na kwotę 104 000 zł, jednocześnie obejmując zakresem zaskarżenia punkt 2 podpunkty I,II i III postanowienia Sądu Okręgowego z 17 października 2023 r., a zatem tę część orzeczenia reformatoryjnego Sądu drugiej instancji, w której ten odmiennie niż Sąd Rejonowy ustalił skład i wartość majątku wspólnego wnioskodawcy i spadkodawczyni, wskazując, że w skład tego majątku wchodzą rzeczy, prawa i wierzytelności o łącznej wartości 572 120 zł, co przy przyjęciu, że małżonkowie posiadali równe udziały w tym majątku prowadziło do zmiany określenia wartości przysługującego zmarłej udziału w tym majątku, wchodzącego w skład spadku po niej, na kwotę 286 060 zł. Z akt sprawy oraz z treści skargi kasacyjnej wynika, że uczestniczka konsekwentnie kwestionowała, że w skład majątku wspólnego R. F. i E. F. wchodziła przysługująca wnioskodawcy i spadkodawczyni wobec niej wierzytelność w kwocie 248 000 zł., którą Sąd Okręgowy przyznał w tej wysokości w całości skarżącej, co stanowiło podstawę do obciążenia jej dopłatą na rzecz wnioskodawcy w kwocie 104 000 zł. Należy podzielić stanowisko skarżącej, że wartość tej wierzytelności, czyli 280 000 zł wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia, albowiem zaskarżone kasacyjnie rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w przedmiocie ostatecznego podziału masy spadkowej i w przedmiocie wzajemnych rozliczeń stron z tego tytułu, jest III CZ 134/24 4 konsekwencją przyjęcia przez Sąd Okręgowy, że ta kwota wchodziła w skład majątku wspólnego oraz spadku po zmarłej, co skarżąca negowała W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy zajął się w tej sprawie jedynie zagadnieniami procesowymi związanymi z określeniem wartości przedmiotu zaskarżenia (interesu skarżącej w zaskarżeniu) w kontekście dopuszczalności skargi kasacyjnej rationae valoris w świetle art. 5191 § 1 i § 4 pkt 4 k.p.c., nie dotykając jakichkolwiek innych kwestii związanych ze skargą. [SOP] [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 5191 § 1art. 3986 § 2art. 25 § 1 KPCart. 871 KPC§ 1§ 4 pkt 4§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy