III CZ 136/23

III CZ 136/23 POSTANOWIENIE 30 stycznia 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Monika Koba po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 30 stycznia 2024 r. w Warszawie, zażalenia P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 21 lutego 2023 r., XI Ga 1255/19 (XI WSC 3/23) w sprawie z powództwa J.M. przeciwko P. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w R. o zapłatę, oraz z powództwa wzajemnego P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. przeciwko J.M. o zapłatę odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 21 lutego 2023 r. odrzucił wniesioną przez pozwaną P. spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w R. skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 4 listopada 2020 r. jako spóźnioną i złożoną w sprawie o wartości przedmiotu zaskarżenia, która nie osiągnęła progu zaskarżenia kasacyjnego (art. 3986 § 2 w zw. z art. 3985 § 1 i 3982 § 1 k.p.c.). Pozwana spółka – reprezentowana przez Prezesa Zarządu w osobie E.J., złożyła osobiście zażalenie na powyższe postanowienie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. III CZ 136/23 2 Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Skarżąca P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. – reprezentowana przez Prezesa Zarządu w osobie E.J., samodzielnie sporządziła zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 21 lutego 2023 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należała do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c. Nieusuwalna wada zażalenia, polegająca na jego wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej skutkuje koniecznością jego odrzucenia, bez możliwości jej sanowania (zob. m.in. niepublikowane postanowienia Sądu Najwyższego z 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13; z 3 czerwca 2015 r., V CZ 25/15; z 9 maja 2014 r., I PZ 9/14; z 7 maja 2014 r., II CZ 19/14; z 15 maja 2015 r., III PZ 7/15; z 16 września 2015 r., III CZ 40/15; i z 29 stycznia 2016 r., II CZ 97/15). Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie w składzie jednego sędziego zgodnie z art. 397 § 1 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w brzmieniu ustalonym ustawą z 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. z 2023 r., poz. 1860); uwzględniając, że art. 32 ust. 1 zd. 1 ustawy nowelizującej stanowi, że w postępowaniach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy sąd rozpoznaje sprawę w składzie zgodnym z przepisami ustawy zmienianej, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 oraz w zw. z art. 871 k.p.c.). [A.T.] III CZ 136/23 3 [ał]