III CZ 152/24

III CZ 152/24 POSTANOWIENIE 2 października 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Piotr Telusiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 2 października 2024 r. w Warszawie zażalenia I. P. na postanowienie Sądu Najwyższego z 14 czerwca 2024 r., III CZ 68/24, w sprawie ze skargi I. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z 23 czerwca 2022 r., II Ca 3014/21 w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej Kraków przeciwko I. P. o eksmisję, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 14 czerwca 2024 r., III CZ 68/24, Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie I. P. na postanowienie Sądu Najwyższego z 20 lutego 2024 r., I CNP 196/22, odrzucające skargę o stwierdzenie niegodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła I. P., powołując się na art. 3941 § 1 i 3 k.p.c. oraz zaskarżając je w całości. III CZ 152/24 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Art. 3941 k.p.c. przewiduje przypadki w jakich przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego. Zatem niedopuszczalne jest zażalenie wniesione do Sądu Najwyższego w jakimkolwiek innym przypadku, niż wymieniony w powołanym wyżej przepisie (zob. postanowienie SN z 8 sierpnia 2024 r., III CZ 119/24). Przypomnieć należy, iż Sąd Najwyższy nie jest sądem drugiej instancji, a orzeczenia Sądu Najwyższego jako organu sprawującego nadzór judykacyjny nad orzecznictwem sądów powszechnych, nie podlegają w obecnym stanie prawnym zaskarżeniu w drodze jakichkolwiek środków odwoławczych (zob. postanowienia SN: z 22 czerwca 2022 r., III CZ 170/22; z 23 kwietnia 2021 r., I CSK 318/20). Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na podstawie art. 3986 § 2 w zw. z art. 3941 § 1 i 3 k.p.c. [SOP] [ms]