III CZ 47/23

III CZ 47/23 POSTANOWIENIE 28 września 2023 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Beata Janiszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 28 września 2023 r. w Warszawie, zażalenia M.K. na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie z 27 stycznia 2022 r., I WSC 1/22, w sprawie z powództwa B. spółki akcyjnej w W. przeciwko M.K. o zapłatę, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 27 stycznia 2022 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie odrzucił skargę pozwanego M.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem bliżej określonego orzeczenia referendarza sądowego tegoż sądu z 14 grudnia 2021 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarga, o której mowa w art. 4241 k.p.c., nie przysługuje w stosunku do orzeczeń referendarza sądowego. Pozwany samodzielnie wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie. Wniósł o „uchylenie w całości postanowienia i wydanie orzeczenia wedle wniosku strony skarżącej” oraz o przedstawienie przez referendarz sądową, która wydała zaskarżone skargą postanowienie, „zaświadczenia z Stowarzyszenia I., że jest pełnoprawnym sędzią i może orzekać w tak ważnych sprawach jak przedmiotowe postępowanie”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: III CZ 47/23 2 Zażalenie podlegało odrzuceniu. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z wyjątkami przewidzianymi w art. 871 § 2 k.p.c., które jednakże nie wystąpiły w niniejszej sprawie. Przymus adwokacko-radcowski ustanowiony w art. 871 § 1 k.p.c. obejmuje wszelkie postępowania, które przynależą do właściwości Sądu Najwyższego. Zasadniczo wniesienie pisma z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. skutkuje jego zwrotem, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 130 § 5 k.p.c.). Odmienny skutek przewiduje m.in. art. 3986 § 3 k.p.c. (w zw. z art. 3986 § 2 in fine k.p.c.), znajdujący odpowiednie zastosowanie w sprawie na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. Nieusuwalna wada zażalenia, polegająca na wniesieniu go przez podmiot pozbawiony zdolności postulacyjnej, stanowi verba legis inną przyczynę niedopuszczalności tego środka zaskarżenia i powoduje konieczność odrzucenia zażalenia (zob. postanowienia SN z: 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13, 3 czerwca 2015 r., V CZ 25/15, 7 maja 2014 r., II CZ 19/14, 26 stycznia 2022 r., III CZ 40/22). (J.T.) [ms]