III SW 92/00

Postanowienie z dnia 25 października 2000 r. III SW 92/00 Przepis art. 165 § 3 KPC nie ma zastosowania do protestu przeciwko wy-borowi Prezydenta RP. Przewodniczący: SSN Józef Iwulski, Sędziowie SN: Andrzej Wasilewski, Andrzej Wróbel (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 25 października 2000 r. sprawy z pro-testu Wiesława B. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n o w i ł: pozostawić protest bez dalszego biegu. U z a s a d n i e n i e Wiesław B. złożył w dniu 12 października 2000 r. do naczelnika Zakładu Kar-nego w K. pismo nazwane skargą dotyczące nieujęcia wnoszącego pismo na liście osób uprawnionych do głosowania w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przez Urząd Miasta w K. W uzasadnieniu skargi wskazał, że jest tymczasowo aresz-towany i przebywa w Areszcie Śledczym w K. W dniu wyborów, po doprowadzeniu przez funkcjonariusza Służby Więziennej przed komisję wyborczą, stwierdził, że nie jest ujęty na liście wyborców. Skarżący przyznaje, że był pozbawiony praw publicz-nych na okres trzech lat wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w W. z siedzibą w Ś. z dnia 25 maja 1994 r. [...], lecz kara ta została wykonana. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospo-litej na zasadach określonych w ustawie. Ustawa z dnia 27 września 1990 r. o wybo- 2 rze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ( jednolity tekst: Dz.U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544) stanowi, że protest wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 3 dni od podania wyników wyborów do publicznej wiadomości przez Państwo-wą Komisję Wyborczą, a nadanie w tym terminie protestu w polskim urzędzie pocz-towym jest równoważne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego (art. 73 ust. 1). Termin do złożenia protestu kończy się zatem z upływem trzeciego dnia od podania wyników wyborów do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą, czyli od obwieszczenia przez tę Komisję, kto został wybrany na Prezydenta Rzeczy-pospolitej. W rozpoznawanej sprawie wymaga rozważenia, czy protest złożony do na-czelnika Zakładu Karnego w terminie trzech dni od podania wyniku wyborów do pub-licznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą, jest mimo to protestem spóźnionym, jeżeli zostanie nadany przez naczelnika Zakładu Karnego w urzędzie pocztowym po upływie tego terminu. W niniejszej sprawie jest bowiem niesporne, że W.B. złożył protest naczelnikowi Zakładu Karnego w Ś. w dniu 12 października 2000 r., ten zaś nadał protest w urzędzie pocztowym w dniu 18 października 2000 r. W ocenie Sądu Najwyższego niniejszy protest jest spóźniony, bowiem został nadany w polskim urzędzie pocztowym po upływie terminu przewidzianego w art. 73 ust. 1 ustawy. Okoliczność bezsporna, że protest w tym terminie wpłynął do naczel-nika Zakładu Karnego, w którym przebywa wnoszący protest, nie ma znaczenia prawnego, bowiem odnośnie do terminu wnoszenia protestu do Sądu Najwyższego nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące termi-nów. W szczególności nie ma podstaw do przyjęcia, że w rozpoznawanej sprawie miałby zastosowanie art. 165 § 3 Kodeksu, zgodnie z którym złożenie pisma przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego jest równoznaczne z wniesieniem go sądu. Należy bowiem uznać, że szczególne cele i właściwości pos-tępowania w sprawach protestów wyborczych przemawiają za przyjęciem, że sprawa terminu wnoszenia protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP jest uregu-lowana w przepisie art. 73 ust. 1 ustawy w sposób wyczerpujący i nie dopuszczający jakichkolwiek odstępstw w drodze odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Sąd Najwyższy stwierdza jednocześnie, że regulacja zawarta w powyższym przepisie budzi poważne wątpliwości z punktu widzenia zapewnienia osobom poz- 3 bawionym wolności możliwości rzeczywistego skorzystania z prawa do wniesienia protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP. Z tych względów na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej orzeczono jak w sentencji. ========================================