IV CNP 60/15

Izba Cywilna2016-04-27

Skład orzekający: Iwona Koper

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku zasługuje na przyjęcie do rozpoznania, jeśli zarzuty naruszenia prawa materialnego nie wykazują kwalifikowanej niezgodności orzeczenia z prawem?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, uznając, że zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego nie wykazały kwalifikowanej niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku. Niezgodność orzeczenia z prawem, uzasadniająca odpowiedzialność odszkodowawczą, musi mieć charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty, co oznacza, że orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadami lub przepisami, albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub zastosowania prawa.
Stan faktyczny
Pozwany T. J. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L., który zmienił wyrok Sądu Rejonowego w S. i zasądził od pozwanego na rzecz Banku kwotę 8 117 zł. Skarżący zarzucił naruszenie art. 405 i art. 410 § 2 k.c.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CNP 60/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 10 października 2014 r., sygn. akt IX Ga […], w sprawie z powództwa Banku [X.] Spółki Akcyjnej w W. (poprzednio Banku […] Spółki Akcyjnej w W.) przeciwko T. J. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2016 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE W sprawie z powództwa Banku […] S.A. w W. obecnie Banku [X.] Spólki Akcyjnjej w W. przeciwko T. J. o zapłatę Sąd Okręgowy w L. zaskarżonym wyrokiem zmienił na skutek apelacji powoda wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 27 grudnia 2013 r. w ten sposób, że zasądził dochodzoną od pozwanego kwotę 8 117 zł. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego skarżący T. J. zarzucił naruszenie art. 405 i art. 410 § 2 k.c. Wskazał na niezgodność wyroku z art. 405 w zw. z art. 410 § 1 i art. 410 § 2 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.c. jest orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadami i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć, albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej. Niezgodność orzeczenia z prawem powodująca odpowiedzialność odszkodowawczą musi więc mieć charakter kwalifikowany, elementarny, oczywisty tylko bowiem w takim przypadku orzeczeniu sądu można przypisać cechę bezprawności (wyrok SN z dnia 21 lutego 2007 r., I CNP 71/06 nie publ.). Uzasadnienie wniesionej skargi nie przedstawia argumentacji, która dawałaby podstawę do stwierdzenia tego rodzaju kwalifikowanej niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku. Nie jest w tym względzie wystarczające powołanie się przez skarżącego na naruszenie przepisów prawa materialnego wskazanych w podstawie skargi. Uzasadnia to odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 4249 k.p.c. aw jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 405art. 410 § 2 KCart. 410 § 1art. 4241 KPCart. 4171 § 2 KCart. 4249 KPC§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy