IV CO 171/21

Izba Cywilna2021-09-03

Skład orzekający: Marta Romańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy powódka powołuje się na zamieszkiwanie w znacznej odległości od siedziby sądu, mimo że sąd ten jest właściwy rzeczowo i miejscowo, a strony są reprezentowane przez pełnomocników z urzędu i zgromadził się już obszerny materiał dowodowy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, uznając, że odległość miejsca zamieszkania strony od siedziby sądu nie stanowi wystarczającej podstawy do przekazania sprawy, zwłaszcza gdy strony są reprezentowane przez pełnomocników z urzędu, a sąd właściwy rzeczowo i miejscowo zgromadził już obszerny materiał dowodowy. Wykorzystanie instytucji pomocy prawnej pozwala na pokonanie przeszkody w postaci odległości.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w C. wystąpił o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na wniosek powódki, która argumentowała zamieszkiwaniem w znacznej odległości od siedziby sądu. Sprawa dotyczyła pierwotnie eksmisji i zapłaty, jednak żądanie eksmisji zostało cofnięte. Aktualne pozostaje żądanie zapłaty. Obie strony są reprezentowane przez pełnomocników z urzędu, a sąd właściwy rzeczowo i miejscowo zgromadził już obszerny materiał dowodowy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CO 171/21 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 września 2021 r., na skutek przedstawienia akt sprawy Sądu Rejonowego w C. z postanowieniem z dnia 14 maja 2021 r., w przedmiocie przekazania innemu sądowi równorzędnemu sprawy sygn. I C […], z powództwa G. N. przeciwko E. O. z udziałem interwenienta ubocznego Gminy Miejskiej C. o zapłatę odmawia przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu (art. 441 k.p.c). UZASADNIENIE Postanowieniem z 14 maja 2021 r. Sąd Rejonowy w C. wystąpił o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, stosownie do art. 441 k.p.c. i ze wskazaniem, że zwróciła się o to powódka, która mieszka w znacznej odległości od siedziby Sądu prowadzącego postępowanie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie cywilnej powinien przeprowadzić sąd, który ustawa wskazuje jako właściwy. W niniejszej sprawie, wszczętej pozwem z 7 listopada 2019 r., powódka zgłosiła żądanie eksmisji z lokalu mieszkalnego i zapłaty. 2 Właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpoznania sprawy był i pozostaje (art. 27 w zw. z art. 200 k.p.c.) Sąd Rejonowy w C.. Na terenie tego Sądu znajdował się lokal, którego dotyczyło żądanie eksmisji i w związku z korzystaniem z którego zgłoszone zostało żądanie zapłaty. Do postępowania przystąpiła Gmina C. jako interwenient uboczny. Po opuszczeniu przez pozwaną spornego lokalu żądanie eksmisji zostało przez powódkę cofnięte, a postępowanie w jego przedmiocie umorzone. Aktualne pozostaje żądanie zapłaty. Obie strony postępowania mieszkają obecnie w znacznej odległości od C., mają poważne problemy zdrowotne, ale obie też są reprezentowane przez wyznaczonych dla nich pełnomocników z urzędu, zapoznanych ze sprawą ze względu na to, że od dwóch lat występują w niniejszym postępowaniu. Obie strony przedstawiły już swoje stanowiska co do meritum sprawy i zgłosiły stosowne wnioski dowodowe. Na przeszkodzie wprowadzaniu przez nie coraz to nowego materiału procesowego do sprawy stoją przepisy wymuszające na stronach sprawne przedstawianie twierdzeń i wniosków z zagrożeniem sankcjami, z których powinien korzystać przewodniczący. Sąd Rejonowy zgromadził już obszerny materiał dowodowy i podjął czynności w celu przesłuchania w trybie pomocy prawnej tych osób, które nie zamieszkują na obszarze jego właściwości. Przy wykorzystaniu tej instytucji procesowej można sprawnie i z zachowaniem reguł ekonomii pokonać przeszkodę, jaką jest odległość miejsca zamieszkania świadka lub strony od siedziby sądu prowadzącego postępowanie. W interesie wymiaru sprawiedliwości leży, by niniejszą sprawę rozstrzygnął zaznajomiony z nią Sąd, właściwy z uwagi na przedmiot sporu, a nadto jeszcze - przed którym zgromadzony został w zasadzie cały materiał dowodowy, na bazie którego ma dojść do wydania rozstrzygnięcia. Nie ma powodu, by na obecnym etapie postępowania miało dojść do przekazania sprawy innemu sądowi, z którym tylko jedna ze stron miałaby łatwiejszą możliwość skomunikowania się. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 441 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. 3 jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 441 KPcart. 27art. 200 KPC

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy