IV CSK 104/14

Sygn. akt IV CSK 104/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa W. P. i T. S. przeciwko G. M., M. M., J. K. i C. Z. o zniesienie służebności gruntowej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lipca 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki W. P. od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt II Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od powódek na rzecz pozwanych kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Powódki wniosły skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 27 czerwca 2013 r., w którym oddalono ich apelację, złożoną od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 28 lutego 2013 r. W wyroku tym oddalono powództwo powódek o zniesienie służebności gruntowej w postaci prawa przejazdu przez część nieruchomości obciążonej, określonej w pozwie. W skardze kasacyjnej wskazano na naruszenie art. 295 k.c. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżące stwierdziły, że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.). W skardze sformułowano wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i uwzględnienie apelacji powódek, ewentualnie – o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania oraz odpowiedź pozwanych na skargę, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie nastąpiły przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Powódki żądały zniesienia ustanowionej w wyniku zasiedzenia niespełna rok wcześniej służebności przejazdu i przechodu przez część nieruchomości gruntowej stanowiącej współwłasność powódek. Ze szczegółowych ustaleń faktycznych obu sądów meriti wynika, że brak było podstaw do stwierdzenia, iż wykazana została przez powódki zasadnicza przesłanka ich żądania w postaci utraty przez istniejącą, wspomnianą służebność gruntową wszelkiego znaczenia dla nieruchomości władnącej, tj. stanowiącej współwłasność pozwanych (art. 295 k.c.). W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powódek do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 6, 13 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r., w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).