IV CSK 232/16

WyrokIzba Cywilna2017-04-04

Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o sprostowanie wyroku Sądu Najwyższego, który nie jest dotknięty niedokładnością, błędem pisarskim, rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, podlega uwzględnieniu?
Ratio decidendi
Wniosek o sprostowanie wyroku Sądu Najwyższego nie podlega uwzględnieniu, jeżeli wyrok ten nie jest dotknięty niedokładnością, błędem pisarskim, rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, zgodnie z art. 350 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy stosuje ten przepis odpowiednio na podstawie art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.
Stan faktyczny
Pozwany złożył wniosek o sprostowanie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2017 r. (sygn. akt IV CSK 232/16). Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym. Sąd Najwyższy uznał, że wyrok nie zawierał niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych ani innych oczywistych omyłek.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił wniosek o sprostowanie wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 232/16 POSTANOWIENIE Dnia 4 kwietnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji w B. działającej na rzecz "D." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w A. przeciwko Z. A. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 kwietnia 2017 r., na skutek wniosku pełnomocnika pozwanego o sprostowanie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. IV CSK 232/16, oddala wniosek. UZASADNIENIE Wniosek pozwanego o sprostowanie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2017 r. (sygn. akt IV CSK 232/16) nie został uwzględniony, ponieważ wyrok ten nie jest dotknięty niedokładnością, błędem pisarskim albo rachunkowym lub inną oczywistą omyłką (art. 350 § 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy stosuje art. 108 § 2 k.p.c. odpowiednio, z mocy art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. Uchylenie przez Sąd Najwyższy wyroków Sądów obu instancji i umorzenie dotychczasowego postępowania dotyczy postępowania zakończonego rozstrzygnięciami wykraczającymi poza zakres żądania powoda. Nie jest to więc 2 umorzenie postępowania w sprawie, ponieważ Sądy obu instancji nie orzekły dotychczas o żądaniu powoda w kształcie dochodzonym przez niego w tym procesie, a orzekły o roszczeniu nie będącym przedmiotem żądania, co zresztą pozwany uczynił przedmiotem jednego z zarzutów w uwzględnionej skardze kasacyjnej. Wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku pozwanego o sprostowanie wyroku Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 350 § 1 KPCart. 108 § 2 KPCart. 391 § 1 KPCart. 39821 KPC§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy