IV CSK 534/15

WyrokIzba Cywilna2016-02-05

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy złożenie wniosku o przywrócenie posiadania przez osobę nieuprawnioną, a następnie wydanie prawomocnego postanowienia sądu o przywróceniu posiadania, przerywa bieg terminu przemilczenia w rozumieniu dekretu o majątkach opuszczonych?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że samo złożenie wniosku o przywrócenie posiadania przez osobę nieuprawnioną nie przerywa biegu terminu przemilczenia. Jednakże, wydanie prawomocnego postanowienia sądu o przywróceniu posiadania wywołuje taki skutek. Zgodnie z art. 365 § 1 k.p.c., takie prawomocne postanowienie wiąże sąd w innym postępowaniu, w tym w postępowaniu o stwierdzenie nabycia własności przez przemilczenie, co uniemożliwia kwestionowanie jego ważności.
Stan faktyczny
Skarb Państwa - Prezydent Miasta G. wniósł o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości. Wnioskodawca podniósł, że złożenie wniosku o przywrócenie posiadania i samo przywrócenie posiadania osobie spoza kręgu osób wymienionych w dekrecie o majątkach opuszczonych przerywa bieg terminu przemilczenia. Sąd Okręgowy w G. wydał postanowienie, które następnie zostało zaskarżone skargą kasacyjną przez wnioskodawcę. Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta G. na rzecz K. G. i B. J. kwotę 1800 złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 534/15 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta G. przy uczestnictwie M. L., K. G. i B. J. o stwierdzenie zasiedzenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lutego 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt III Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta G. na rzecz K. G. i B. J. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniósł występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego: czy złożenie wniosku i przywrócenie posiadania osobie spoza kręgu osób wymienionych w art. 15 ust. 1 i 16 ust. 1 dekretu o majątkach opuszczonych 2 przerywa bieg terminu przemilczenia. Kwestia ta nie budzi wątpliwości. O ile samo złożenie wniosku o przywrócenie posiadania przez osobę nieuprawnioną nie przerywa biegu terminu przemilczenia, o tyle skutek taki wywiera wydanie prawomocnego postanowienia sądu o przywróceniu posiadania. W myśl art. 365 § 1 k.p.c., wiąże ono sąd w innym postępowaniu, także w aktualnym postępowaniu o stwierdzenie nabycia własności przez przemilczenie, nie ma zatem miejsca na kwestionowanie jego ważności. Co więcej, sam dekret zakładał, że mogło dojść do przywrócenia posiadania w jego trybie osobie, która nie jest właścicielem nieruchomości – wtedy to ta osoba mogła nabywała prawo własności w trybie przemilczenia (art. 33 dekretu). Należy zatem przyjąć, że w tym przypadku właścicielem jest Pan J., nie ma już zatem możliwości nabycia prawa własności przez przemilczenie przez Skarb Państwa. Wskazane zagadnienie prawne, ze względu na moc wiążącą prawomocnego orzeczenia sądu o przywróceniu posiadania, żadnych wątpliwości zatem nie budzi. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. [l.n]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 15 ust. 1art. 365 § 1 KPCart. 33§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy