IV CSK 65/17

Sygn. akt IV CSK 65/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 września 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku P.N., A.S. i E.N. przy uczestnictwie E.C., B.G., M.G., U.K., I.K., R.K., A.L., T.L., B.L., B.L., J.L., M.L., D.R., T.S., K.T., G.L., H.L., H.S. - następcy prawnego R.S. oraz jako następców prawnych : K.R. następcy prawnego K.M. oraz K.L. i M.L. następców prawnych J.L., o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 września 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni P.N. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku 2 o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi mającą wynikać z oczywistego naruszenia art. 172 k.c. przez Sąd II instancji. Oczywiście z oceną Sądu II instancji co do samoistnego charakteru posiadania uczestniczki można by polemizować, także w ramach zarzutów kasacyjnych. Jednak niewątpliwie przyjęta przez Sąd wykładnia prawa i jego zastosowanie na tle tego stanu faktycznego sprawy bez wątpienia są dopuszczalne i mieszczą się w granicach sztuki prawniczej, zatem skargi nie można uznać za oczywiście uzasadnioną. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw