IV CZ 128/12

PostanowienieIzba Cywilna2012-12-06

Skład orzekający: Krzysztof Strzelczyk, Wojciech Katner, Anna Owczarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, który przypada w sobotę, powinien być uznany za zachowany, jeśli został wniesiony w najbliższy poniedziałek, na podstawie art. 115 k.c. i zasady niedyskryminacji?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że sobota nie jest dniem wolnym od pracy w rozumieniu art. 115 k.c., nawet jeśli niektóre urzędy pocztowe są w tym dniu otwarte. Konsekwentnie odmawiając uznania sobót za dni wolne od pracy w kontekście terminów sądowych, Sąd Najwyższy podkreślił, że ustawa z dnia 18 stycznia 1951 r. nie wymienia sobót jako dni wolnych, a orzecznictwo SN konsekwentnie potwierdza tę interpretację. Argumenty o niedyskryminacji i trudnościach w dostępie do poczty w sobotę nie są wystarczające do przesunięcia terminu.
Stan faktyczny
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej z powodu jej wniesienia z naruszeniem terminu ustawowego. Pozwana wniosła zażalenie, argumentując, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej przypadał w sobotę, która powinna być traktowana jako dzień wolny od pracy zgodnie z art. 115 k.c., a zatem termin powinien zostać przesunięty na najbliższy poniedziałek. Pozwana powołała się również na zasadę niedyskryminacji.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie strony pozwanej, uznając je za niezasadne.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 128/12 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący) SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa D. P. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w C. o uchylenie uchwał, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 grudnia 2012 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 31 maja 2012 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 31 maja 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej w C. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie z powództwa D. P. o uchylenie uchwał pozwanej. Przyczyną odrzucenia skargi było wniesienie skargi z naruszeniem terminu ustawowego, określonego w art. 3985 § 1 k.p.c. W zażaleniu pozwana zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 115 k.c. przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy zdaniem pozwanej termin do wniesienia skargi kasacyjnej, który upływał w sobotę powinien zgodnie z art. 115 k.c. zostać uznany za upływający dopiero w następujący poniedziałek, gdyż sobota jest dniem wolnym od pracy. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i nadanie sprawie dalszego biegu, z zasądzeniem kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Wadliwe jest stanowisko pozwanej, że ze względu na upływ terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przypadający w sobotę, a więc w dzień wolny od pracy, należało uznać zachowanie terminu liczonego według art. 115 k.c. jako kończącego się w najbliższy poniedziałek. Jako argumenty posłużyło skarżącej twierdzenie, że dzień wolny od pracy obejmuje także soboty, jako że nie funkcjonują tego dnia w większości urzędy pocztowe, to zaś uniemożliwia wniesienie skargi kasacyjnej, ponadto działanie wybranych placówek pocztowych w soboty dyskryminuje osoby mieszkające w mniejszych miejscowościach, zwłaszcza niezamożne, które w celu wysłania skargi drogą pocztową koniecznie w sobotę musiałyby dojeżdżać do miast, a to jest dla nich ograniczone. Prezentowane przez skarżącą stanowisko jest całkowicie sprzeczne ze znanym i utrwalonym orzecznictwem, które konsekwentnie odmawia uznania sobót za dni wolne od pracy w rozumieniu art. 115 k.c. Sobota nie jest ujęta w katalogu dni wolnych od pracy, wskazanego w ustawie z dnia 18 stycznia 1951 r. (Dz. U. Nr 4, poz. 28 ze zm.). Wypowiedział się co do tego w ten sposób Sąd Najwyższy w mającej moc zasady prawnej uchwale siedmiu sędziów z dnia 25 kwietnia 2003 r., III CZP 8/03 (OSNC 2004, nr 1, poz. 1). Wskazano również 3 w orzecznictwie, że wprawdzie sobota została na podstawie kodeksu pracy uznana za dzień wolny od pracy, ale nie ma to takiego ogólnego znaczenia, jak dni wymienione w powołanej ustawie (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2009 r., V CZ 5/09, Lex nr 746189). Nie daje również argumentów dla zasadności zażalenia powołanie się na art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, stanowiący o zasadzie niedyskryminacji. Trudno uznać, by tylko z tej przyczyny, że niektóre urzędy pocztowe w soboty są czynne, a więc wymaga zwiększonego wysiłku dotarcie do nich naruszona została równość obywateli. Zwiększonych starań w zachowaniu terminu wymagają rozmaite okoliczności subiektywne, jak zwłaszcza choroba i inne, znoszące winę strony co do uchybienia terminowi, a mimo to nie daje to podstaw samo przez się do twierdzenia, że można przesuwać z subiektywnych przyczyn termin zawity na wniesienie środka zaskarżenia. Termin dwumiesięczny do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem końcowym, więc można go zachować wnosząc skargę wcześniej, czego powinien dopilnować zawodowy pełnomocnik, wymagany ustawowo dla sporządzenia i popierania skargi kasacyjnej. Praktycznie pełnomocnik ten wnosi również skargę, do czego udział samej strony nie jest ani konieczny, ani potrzebny. Wysłanie więc skargi pocztą w terminie nie oznacza obciążenia tym strony, która może mieć trudności z dotarciem do urzędu pocztowego w sobotę. Nie daje to więc podstaw do tego, aby w rozumieniu art. 115 k.c. uznać sobotę za dzień wolny od pracy. Tak więc według art. 3985 § 1 k.p.c. w związku z art. 115 k.c. termin dwumiesięczny na wniesienie skargi kasacyjnej może upłynąć w sobotę. Mając to na uwadze na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. należało zażalenie oddalić.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3985 § 1 KPCart. 115 KCart. 115 KCart. 32 ust. 1art. 3985 § 1 KPCart. 39814art. 3941 § 3art. 39821 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy