IV CZ 138/10

PostanowienieIzba Cywilna2011-04-07

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski, Teresa Bielska-Sobkowicz, Irena Gromska-Szuster

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy może zmienić postanowienie o kosztach procesu zawarte w wyroku sądu drugiej instancji na skutek zażalenia powoda, jeśli sąd drugiej instancji nieprawidłowo obliczył wysokość tych kosztów?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie na postanowienie o kosztach procesu zawarte w wyroku sądu drugiej instancji, może zmienić zaskarżone postanowienie, jeśli stwierdzi jego wadliwość w zakresie obliczenia wysokości należnych kosztów. W sytuacji, gdy sąd drugiej instancji nieprawidłowo ustalił wysokość kosztów procesu, nie uwzględniając wszystkich poniesionych przez stronę kosztów, Sąd Najwyższy ma prawo zasądzić dodatkową kwotę ponad już orzeczoną.
Stan faktyczny
Powód wniósł zażalenie na postanowienie o kosztach procesu zawarte w wyroku Sądu Okręgowego. Sąd Okręgowy zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 4 305 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Powód zarzucił naruszenie art. 98 § 1 k.p.c. i wniósł o zasądzenie dodatkowej kwoty 2 923 zł. Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Okręgowy nieprawidłowo obliczył koszty procesu, nie uwzględniając wszystkich poniesionych przez powoda opłat.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone postanowienie o kosztach procesu, zasądzając od pozwanej na rzecz powoda dodatkową kwotę 2 923 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 138/10 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa A. G. przeciwko C. S. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej K. Ł. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 kwietnia 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie trzecim wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 8 października 2010 r., zmienia zaskarżony wyrok w punkcie trzecim w ten sposób, że ponad zasądzoną w nim kwotę 4305 (cztery tysiące trzysta pięć) złotych zasądza dodatkowo kwotę 2923 (dwa tysiące dziewięćset dwadzieścia trzy) złote. Uzasadnienie 2 Sąd Okręgowy w B. w wyroku z dnia 8 października 2010 r., po rozpoznaniu apelacji powoda A. G. od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 26 marca 2010 r., zmienił zaskarżony wyrok i zasądził od pozwanej C. S. na rzecz powoda 49 150,74 zł z 13% odsetek w stosunku rocznym od dnia 6 czerwca 2009 r. do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostałym zakresie (powód domagał się zasądzenia odsetek również od dnia 1 do 5 czerwca 2009 r.), zasądził od pozwanej na rzecz powoda 4 305 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za obie instancje, w tym 3 600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz nakazał pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa 1 258 zł tytułem nieuiszczonej części opłaty od apelacji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że o kosztach orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. W zażaleniu na zamieszczone w wyroku Sądu Okręgowego postanowienie o kosztach powód zarzucił naruszenie art. 98 § 1 k.p.c. oraz wniósł o zmianę tego postanowienia przez zasadzenie od pozwanej na rzecz powoda kwoty 2 923 zł ponad orzeczoną kwotę 4 305 zł. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Z uzasadnienia zamieszczonego w wyroku Sądu Okręgowego postanowienia o kosztach wynika, że Sąd ten zastosował zasadę ogólną wynikającą z art. 98 k.p.c., nie zamieszczając wzmianki o miarkowaniu kosztów. Zasądził koszty w wysokości 4 305 zł, w tym 3 600 zł kosztów zastępstwa procesowego. Wynika stąd, że ustalił koszty procesowe, inne niż koszty zastępstwa procesowego, na kwotę 705 zł. W zażaleniu trafnie kwestionuje się takie ustalenie wysokości kosztów. Skarżący wniósł bowiem 1 200 zł opłaty od pozwu i 2 458 zł opłaty od apelacji, co oznacza, że poniósł koszty procesu w wysokości 3 658 zł. Uwzględniając już zasądzone na jego rzecz 705 zł, należałoby uwzględnić jego roszczenie o dalsze 2 923 zł, chociaż żąda w istocie nawet o 30 zł mniej, niż mu się należy. Skoro z uzasadnienia kwestionowanego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego nie wynika, w jaki sposób dokonał on kalkulacji kosztów, a przedstawione wyliczenie przemawia za zasadnością zażalenia, należało je uwzględnić. 3 Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 3941 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 39816 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 98 KPCart. 98 § 1 KPCart. 3941 § 1 pkt 2art. 39816 KPC§ 1§ 1 pkt 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy